e-mail

Εμ δεν φταίει η Ανγκελαααα;

Αγαπητή Φοίβη,

Το πιο εύκολο πράγμα είναι να τα φορτώνεις όλα σε άλλους, εσύ δεν φταις, οι άλλοι φταίνε.

Εξηγούμαι: διπλοπαρκάρεις και κλείνεις τον δρόμο, η Μέρκελ φταίει.

Περνάς με κόκκινο και σκοτώνεις άνθρωπο ή σκοτώνεσαι εσύ, ο Σαρκοζί φταίει.

Χρεώνεσαι μέχρι τα μπούνια στις τράπεζες για ψεύτικη γκλαμουριά και τώρα πεινάς, φταίει το ΔΝΤ.

Δούλευες με μαύρα και τώρα δεν έχεις σύνταξη, ο άτιμος ο Μπαρόζο φταίει.

Εχτιζες στα βουνά και τα λαγκάδια, γέμισες με αυθαίρετα όλη την Ελλάδα, αυτή η ξερακιανή η Λαγκάρντ φταίει.

Φιλούσες κατουρημένες ποδιές για να μπεις στο Δημόσιο και τώρα πηγαίνεις εφεδρεία, ο Ολι Ρεν φταίει.

Ολοι μας ψηφίζαμε τζάκια, μεγάλα ονόματα, βλάκες αρχηγάρες της πλάκας, αλλά μας φταίνε οι αγορές.

Τα παιδιά μας πάνε πανεπιστήμιο για 10 – 15 χρόνια, παραμένουν κούτσουρα, αλλά μας φταίει η τρόικα.

Και το βρακί που φοράμε είναι εισαγωγής, οι Κινέζοι φταίνε, εμείς δεν παράγουμε τίποτε, σιγά μην κουραστούμε.

Ο Ελληνάρας ποτέ δεν φταίει, οι άλλοι φταίνε γι’ αυτόν, αυτός ποτέ.

Δεν πάμε στον έξω από ‘δώ να ξεμπερδεύουμε, με βαρέθηκα και τους βαρέθηκα.

Πάντα φίλος, Μανώλης Περάκης

Υπάρχει πιο ταιριαστή απάντηση που να σκιαγραφεί την παρανοϊκή ψυχοσύνθεση του Ελληνα, αγαπητέ Μανώλη, από την τριπλή ατάκα που ακούστηκε από την εκπομπή «Το κόκκινο μοτοσακό» στον Bήμα fm; «Σ’ αυτή τη χώρα, όπως φαίνεται σήμερα, κανείς δεν ψήφισε ΠΑΣΟΚ, κανείς δεν αγόρασε λάιφσταϊλ περιοδικό και όλοι βλέπαμε μόνο ταινίες του Αγγελόπουλου»!

Αμα τις βλέπεις τις φωτιές στον ύπνο σου…

Αγαπητή κυρία Φοίβη,

Υστερα από όλον αυτόν τον σάλο για τα γιαούρτια και τις καρέκλες στη συναυλία του Γιώργου Νταλάρα, τι μας έμεινε; Καμιά πενηνταριά τραμπούκοι που μαζεύτηκαν από την άκρα Αριστερά και από την άκρα Δεξιά και συναντήθηκαν και συγχρωτίσθηκαν παραδόξως εκεί, στο Ιλιον. Και στο τέλος κατάφεραν, βοηθούντων και των μέσων ενημέρωσης, να ηρωοποιήσουν τον τραγουδιστή – στόχο, που πολλοί φαίνεται πως του το είχαν κρατημένο για την πορεία του και τη στάση του και απέναντι στα μνημονιακά (η γιαγιά μου έλεγε: προσέχουμε για να έχουμε) και δεν έκρυβαν την ικανοποίησή τους για τις αντιδράσεις, ανεπισήμως βέβαια. Σε όλους τους άλλους μας έμεινε μια αίσθηση ότι με τούτα και με κείνα πάμε από το κακό στο χειρότερο και στο χείριστο.

Με δυο λόγια: μας έμειναν λίγη χυδαιότητα, ένας ήρωας με το στανιό και πολλή πίκρα στο στόμα!

Τι να πούμε; Χαλάλι τους. Ολων.

Μάρθα Ασημάκη

Εμ δεν τα ακούνε όλα τα «ενδιαφερόμενα» μέλη τα τραγούδια, αγαπητή Μάρθα, που τα λένε και τα δείχνουν όλα. «Στο πεπρωμένο σου να δίνεις σημασία / και να προσέχεις πώς βαδίζεις στη ζωή / όταν κοιμάσαι, άλλος γράφει ιστορία / και κάποιος παίζει την δική σου την ψυχή. / Από παιδί / στον ύπνο μου έβλεπα φωτιές!» Και να δείτε πώς εξηγούσε η γιαγιά Ανούσκα τα όνειρα με φωτιές…

Παραπονεμένα λόγια έχουν οι πατάτες μας

Φοίβη μου, καλησπέρα.

Είμαι ο Ιωάννης Καποδίστριας από το υπερπέραν. Κάτι σου θυμίζει το όνομα, φαντάζομαι. Ηθελα να ζητήσω συγγνώμη από την Αλέκα Παπαρήγα και το Κόμμα της που επιχείρησα να εισαγάγω την πατάτα στη διατροφική αλυσίδα του Νεοέλληνα. Ημουν απαράδεκτος, δεν ζήτησα την άδεια του Κόμματος που τόσο αγαπάει τον λαό και κυρίως τους μεσάζοντες.

Επιστρέφω στον αιώνιο ύπνο μου.

Για τη μεταφυσική επικοινωνία,

Βλάσης Κασαβέτης

Τώρα που έρχεται και η σειρά του αλευριού και του λαδιού, αγαπητέ Βλάση (ή μήπως αγαπητέ κυβερνήτα), να δούμε ποιους άλλους θα σηκώσει από τον τάφο τους η Αλεκάρα.