[Γνώμη] Αν δεν αλλάξει, θα πληρώσει το τίμημα

Τα δάκρυα στο δεξί μάγουλο του Βλαντίμιρ Πούτιν, του «νέου» Προέδρου της Ρωσίας, στην επινίκια ομιλία του, ήταν δάκρυα θριάμβου ή οργής; Το εύρος της νίκης του – απέσπασε το 64% των ψήφων, σύμφωνα με τα προσωρινά αποτελέσματα – ενισχύει την πρώτη υπόθεση. Αλλά οι συνθήκες υπό τις οποίες ο Πούτιν επέστρεψε στο Κρεμλίνο, έπειτα από δύο συνεχόμενες θητείες στην προεδρία και τέσσερα χρόνια στη θέση του πρωθυπουργού, του άφησαν χωρίς αμφιβολία μια πικρή γεύση. Στη Μόσχα δεν απέσπασε την πλειοψηφία. Αντίθετα απ’ ό,τι φαίνεται, ο Βλαντίμιρ Πούτιν δεν είναι πλέον κυρίαρχος στη χώρα του. Χρειάστηκε να αγωνιστεί όπως ποτέ πριν για να κατακτήσει αυτή τη νίκη.

Η Ρωσία άλλαξε. Το χωρίς προηγούμενο κίνημα διαμαρτυρίας που συγκλόνισε την πρωτεύουσα και πολλές μεγάλες πόλεις της χώρας, μετά τις βουλευτικές εκλογές της 4ης Δεκεμβρίου και τις καταγγελίες για νοθεία, περιγράφει την αφύπνιση μιας νέας κατηγορίας πολιτών με την οποία το αφεντικό του Κρεμλίνου πρέπει να αναμετρηθεί. Αυτή η νέα μεσαία τάξη, αστική και ενημερωμένη, αναδύθηκε και ήκμασε οικονομικά υπό τον κ. Πούτιν. Αλλά θέλει μια φυσιολογική και σύγχρονη, όχι μια Ομοσπονδία σαν ορφανό της αυτοκρατορίας του, που σαπίζει από τη διαφθορά και αγωνιά να αναβιώσει τις εσφαλμένες αξίες του σοβιετισμού.

Οι ηγέτες αυτού του κινήματος διαμαρτυρίας προανήγγειλαν νέες διαδηλώσεις. Καταγγέλλουν και πάλι εκλογικές παρατυπίες. Εάν πιστέψουμε τις μαρτυρίες που συγκέντρωσαν τα μέσα ενημέρωσης, οι καταγγελίες τους είναι βάσιμες. Ωστόσο, ο κ. Πούτιν απέρριψε τις καταγγελίες ανακηρύσσοντας αυτές τις εκλογές «τις πιο καθαρές στην ιστορία της Ρωσίας». Δεν θα υπάρξει αναθεώρηση της ψηφοφορίας, όπως δεν υπήρξε στις εκλογές του περασμένου Δεκεμβρίου. Το κίνημα διαμαρτυρίας, χωρίς πραγματική οργάνωση και πολιτική έκφραση, μπορεί να ξεφουσκώσει μετά τον πρώτο άνεμο αγανάκτησης.

Αλλά δεν είναι αυτό που έχει σημασία. Ο Πρόεδρος Πούτιν πρέπει σήμερα να προχωρήσει ένα βήμα παραπέρα και να αποδείξει ότι εάν άλλαξε η Ρωσία μπορεί να αλλάξει και ο ίδιος. Εάν δεν δώσει γρήγορα στέρεα και συγκεκριμένα δείγματα προς αυτή την κατεύθυνση, η πολιτική ρήξη που αναδείχθηκε από τις δύο τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις θα κάνει τη χώρα του ακυβέρνητη. Και θα κληθεί ο ίδιος να πληρώσει το τίμημα πολύ πριν από τις εκλογές του 2018.