Βγήκαν στους δρόμους και οι Γερμανοί

Μέχρι σήμερα οι διαδηλώσεις για μισθολογικά θέματα ήταν αποκλειστικό «προνόμιο» των εργαζομένων στην Ελλάδα, την Πορτογαλία, την Ισπανία ή την Ιταλία. Δύο χρόνια όμως από τότε που ξέσπασε η κρίση χρέους στην ευρωζώνη, στους δρόμους βγήκαν τελικά και οι Γερμανοί.

Οχι με σκοπό να διαμαρτυρηθούν για μειώσεις των μισθών τους όπως οι Νοτιοευρωπαίοι, αλλά για να ζητήσουν γενναίες αυξήσεις αποδοχών. Την αρχή έκανε ο ιδιωτικός τομέας και τώρα τη σκυτάλη παίρνει το γερμανικό Δημόσιο, αφού δύο εκατομμύρια γερμανοί δημόσιοι υπάλληλοι πήραν τα πανό στα χέρια ζητώντας αυξήσεις 6,5% και ελάχιστες επιπλέον αποδοχές 200 ευρώ τον μήνα, αιτήματα που το Βερολίνο χαρακτήρισε «απίστευτα».

Η προηγούμενη προσπάθεια για αυξήσεις έπειτα από συνομιλίες που πραγματοποιήθηκαν την 1η Μαρτίου απέτυχαν και τώρα έχει προγραμματιστεί νέος γύρος διαβουλεύσεων για τις 12 και 13 του μήνα.

Στις προειδοποιητικές απεργίες μεγάλων σωματείων, όπως το Verdi, συμμετέχουν εργαζόμενοι στις μεταφορές, στα νοσοκομεία, στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και στους βρεφονηπιακούς σταθμούς.

Η ΜΑΓΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ. Πώς όμως δημιουργήθηκε αυτή η «μαγική εικόνα» γερμανών εργαζομένων να διεκδικούν αυξήσεις, τη στιγμή που ολόκληρη η υπόλοιπη Ευρώπη βυθίζεται στη λιτότητα; Από τα μέσα της δεκαετίας του 2000 η Γερμανία βάσισε το εργασιακό της μοντέλο σε μηδενικές αυξήσεις και στην υιοθέτηση πιο ευέλικτων μορφών εργασίας που έκαναν τις απολύσεις – αλλά και τις προσλήψεις – ευκολότερες.

Το πείραμα πέτυχε και η συγκράτηση του μισθολογικού κόστους ενίσχυσε την ανταγωνιστικότητα της χώρας.

Μπορεί η επιτυχία αυτή να βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό στη δημιουργία Ευρώπης δύο ταχυτήτων, αφού οι χώρες του Νότου έχασαν την ανταγωνιστικότητά τους καταναλώνοντας συνεχώς και λαμβάνοντας ταυτόχρονα όλο και περισσότερα δάνεια για να αγοράσουν προϊόντα «made in Germany», αλλά η ουσία για τους γερμανούς εργαζομένους είναι μία. Θεωρούν ότι εργάστηκαν σκληρά όλα αυτά τα χρόνια με μηδενικές αυξήσεις ή ακόμη και με μειώσεις μισθών σε συνδυασμό με ελαστικές μορφές απασχόλησης και τώρα ζητούν μερίδιο στην οικονομική άνθηση της χώρας.

Τη στιγμή που σχεδόν παντού στην Ευρώπη πέφτει μαχαίρι στις αποδοχές, οι Γερμανοί, διεκδικούν τώρα το δικό τους ευρωπαϊκό όνειρο.