«Ο Πούτιν είναι ο χειρότερος εχθρός του εαυτού του»

Εναν όλο και πιο αδύναμο Βλαντίμιρ Πούτιν βλέπει ο συγγραφέας Μπορίς Ακούνιν (βιβλία του έχουν κυκλοφορήσει στα ελληνικά από τις εκδόσεις Λιβάνη και Σύγχρονοι Ορίζοντες), ο οποίος σε συνέντευξή του στο γαλλικό περιοδικό «L’Express» δηλώνει ότι «η αλλεργία της μεσαίας τάξης στον Πούτιν δεν είναι πολιτική, είναι υπαρξιακή». Ο ρώσος συγγραφέας σημειώνει ότι η Ρωσία είναι σήμερα μια διαφορετική χώρα. «Κανένας δεν το είχε δει να έρχεται, αλλά βρισκόμαστε σε μια διαδικασία κοινωνικού μετασχηματισμού. Τα τελευταία δέκα-δεκαπέντε χρόνια η μεσαία τάξη είχε επικεντρωθεί στην ενίσχυση της υλικής της ευημερίας. Οταν πέτυχε αυτόν τον στόχο, έστρεψε το ενδιαφέρον της προς την πολιτική. Αυτοί οι άνθρωποι δεν θέλουν να ζήσουν κάτω από ένα καθεστώς ισόβιας δικτατορίας». Ο Ακούνιν επισημαίνει ότι η ανακοίνωση από τον ίδιο τον Πούτιν της επιστροφής του στο Κρεμλίνο για έξι ή δώδεκα χρόνια εισπράχθηκε από την κοινή γνώμη ως πρόκληση.

Κατηγορεί επίσης τον νέο Πρόεδρο ότι αντέδρασε άγαρμπα στις καταγγελίες για νοθεία στις βουλευτικές εκλογές του περασμένου Δεκεμβρίου. «Επρεπε να αναγνωρίσει κάποιες περιπτώσεις παραβιάσεων της εκλογικής διαδικασίας, να οργανώσει νέες εκλογές σε κάποια εκλογικά τμήματα, να απαλλάξει από τα καθήκοντά του τον πρόεδρο της εκλογικής επιτροπής. Εκανε το αντίθετο. Και ακόμη χειρότερα, προσέβαλε τους διαδηλωτές, κάτι που είναι απίστευτη ανοησία», σημειώνει ο Ακούνιν και προσθέτει: «Ο Πούτιν είναι ο χειρότερος εχθρός του εαυτού του». Οπως και ο μπλόγκερ Αλεξέι Ναβάλνι, ο συγγραφέας Μπορίς Ακούνιν υπόσχεται ότι «ο αγώνας θα συνεχιστεί».

Η βιογραφος. Η δημοσιογράφος Μάσα Γκέσεν, συγγραφέας της βιογραφίας του Πούτιν «Ο άνθρωπος χωρίς πρόσωπο» που παρουσιάστηκε τον περασμένο Νοέμβριο στη Διεθνή Εκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης, πηγαίνει ένα βήμα πιο πέρα: αυτό που ζει η Ρωσία δεν είναι η εξέγερση της μεσαίας τάξης, αλλά ενός πραγματικού μαζικού κινήματος. Οπως σημειώνει στη βρετανική εφημερίδα «Γκάρντιαν», αυτό αποδεικνύει μια δημοσκόπηση που πραγματοποιήθηκε τον περασμένο Δεκέμβριο ανάμεσα στους ρώσους πολίτες οι οποίοι συμμετείχαν στη δεύτερη μεγαλύτερη διαδήλωση της Μόσχας. Σύμφωνα με τα ευρήματα, οι διαδηλωτές ανήκουν σε όλες τις ηλικίες. Προέρχονται από όλες τις επαγγελματικές τάξεις. Αν και η πλειονότητα είναι υπάλληλοι, στους δρόμους έχουν κατεβεί στελέχη επιχειρήσεων, εργάτες, νοικοκυρές και φοιτητές. Τα τρία τέταρτα από αυτούς δήλωσαν στους δημοσκόπους ότι έχουν σιχαθεί τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν τα πράγματα στη χώρα, ενώ σε ποσοστό λιγότερο από 15% δήλωσαν ότι πηγαίνουν στις διαδηλώσεις επειδή εμπνέονται από τα πρόσωπα ή τα κόμματα που στηρίζουν. Υπό αυτές τις συνθήκες, η πτώση της δημοτικότητας του Βλαντίμιρ Πούτιν δεν είναι δύσκολο να εξηγηθεί. «Στην πραγματικότητα, χάνει κάθε μέρα τη δύναμη του και τη νομιμοποίησή του», λέει ο Ακούνιν. «Το 90% των αστυνομικών είναι εναντίον του και οι μεσαίοι αξιωματικοί του στρατού τον περιφρονούν», προσθέτει. Ο ίδιος υπενθυμίζει ότι τα τελευταία δέκα χρόνια καμία διαμαρτυρία δεν είχε κινητοποιήσει περισσότερους από 300 ανθρώπους στη Ρωσία. «Επειτα η κλίμακα άλλαξε. Από τότε η εξουσία δεν έχει σταματήσει να κάνει λάθη τακτικής. Αν ο Πούτιν ήταν έξυπνος, θα είχε διατηρήσει τον Ντμίτρι Μεντβέντεφ στο Κρεμλίνο. Αυτός θα ήταν ο καλύτερος τρόπος για να προστατεύσει τα συμφέροντα της ελίτ στην εξουσία». Ο ρώσος συγγραφέας δεν έχει καμία αμφιβολία: «Βρισκόμαστε στο τελευταίο κεφάλαιο της πολιτικής βιογραφίας του Πούτιν».