Η Αυστραλία ζητάει συγγνώμη για τα χιλιάδες χαμένα μωρά
Η Πάμελα Ο’Μπράιεν (κέντρο) έχασε την κόρη της μία ημέρα αφότου
τη γέννησε. Ξαναβρήκε την Αντελα (αριστερά) πριν από έναν χρόνο.
Την Τετάρτη ευχαρίστησαν και οι δύο τη γερουσιαστή Ρέιτσελ Σιούερτ (δεξιά), επικεφαλής της ειδικής επιτροπής που διεξήγαγε 18μηνη έρευνα για το σκάνδαλο απαγωγής και παράνομων υιοθεσιών εκατοντάδων χιλιάδων παιδιών στην Αυστραλία τις δεκαετίες ’50, ’60 και ’70
Για περισσότερα από 60 χρόνια στη ζωή της Λίζι Μπριού και χιλιάδων άλλων ανύπαντρων μητέρων στην Αυστραλία έπεφτε βαριά η σκιά της απώλειας των παιδιών τους, τα οποία τους είχαν πάρει με τη βία λίγο μετά τον τοκετό προκειμένου να δοθούν για υιοθεσία. Την Τετάρτη, σύμφωνα με δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας «Times», περισσότερες από 150.000 γυναίκες οι οποίες είχαν αναγκαστεί να αποχωριστούν τα μωρά τους τις δεκαετίες του ’50, του ’60 και του ’70 χάρηκαν στην είδηση ότι το πόρισμα μιας επίσημης έρευνας πρότεινε στην κυβέρνηση της Αυστραλίας να ζητήσει συγγνώμη από τις γυναίκες αυτές για τον τρόπο με τον οποίο τους είχαν φερθεί τότε.
Η διακομματική επιτροπή χρειάστηκε 18 μήνες προκειμένου να συντάξει μια έκθεση, η οποία πρότεινε να ζητήσουν συγγνώμη εκτός από την κεντρική κυβέρνηση και οι τοπικές Αρχές καθώς και όλα τα μη κυβερνητικά ιδρύματα που είχαν εμπλακεί στο σκάνδαλο. Επί τρεις δεκαετίες ιδρύματα της Εκκλησίας και υπηρεσίες υιοθεσίας άρπαξαν δεκάδες χιλιάδες παιδιά. Σε κάποιες από τις νεαρές αυτές γυναίκες είπαν ότι δεν είχαν άλλη επιλογή από το να αποχωριστούν τα μωρά τους. Αλλες υποχρεώθηκαν να υπογράψουν χαρτιά συναίνεσης, ενώ ακόμα βρίσκονταν υπό την επήρεια των φαρμάκων που είχαν λάβει για τον τοκετό. Κάποιες νεαρές γυναίκες τις είχαν αλυσοδέσει στο κρεβάτι την ώρα που έπαιρναν τα παιδιά τους, ενώ μία κατέθεσε ότι της είχαν πει πως το μωρό της πέθανε και πέρασε όλη τη ζωή της πενθώντας μέχρις ότου, δεκαετίες αργότερα, έμαθε ότι το είχαν δώσει για υιοθεσία.
Η Ρέιτσελ Σιούερτ, γερουσιαστής των Πρασίνων που προήδρευσε της ειδικής επιτροπής ξέσπασε σε κλάματα, διαβάζοντας το πόρισμα. «Ηταν πολύ δύσκολη έρευνα που μας άγγιξε όλους στην καρδιά», είπε. «Δεν μπορείς παρά να συγκινηθείς με όλες αυτές τις ιστορίες. Στα παιδιά θέλω να πω ότι πρέπει να γνωρίζουν πως οι μητέρες τους δεν τα εγκατέλειψαν. Ηρθε η ώρα για τις κυβερνήσεις και τα ιδρύματα που έχουν εμπλακεί να παραδεχθούν ότι λειτούργησαν λανθασμένα, βάσει των αξιών και των νόμων όχι μόνο του σήμερα αλλά και του τότε. Πρέπει να ζητήσουν δημόσια συγγνώμη και να μην υπεκφύγουν».
Η Λίζι Μπριού που γέννησε σε κλινική τον Απρίλιο του 1975 κατέθεσε στην επιτροπή ότι το παιδί της δόθηκε για υιοθέτηση χωρίς τη συγκατάθεσή της την επομένη του τοκετού. «Κάποιος με κοίταξε και είπε: αυτό το παιδί θα είναι εντάξει, θα το δώσουμε στους Σμιθ». Μια άλλη γυναίκα είπε στην επιτροπή ότι ο γιατρός που είχε σταλεί για να την εξετάσει τη βίασε και κατόπιν της είπε ότι ήταν ένα καλό, καθολικό κορίτσι που θα είχε άλλα 11 παιδιά και όποτε ήθελε θα μπορούσε να τους δώσει και άλλο για υιοθεσία. Πολλές γυναίκες περιέγραψαν τα βασανιστήρια, ψυχολογικά και σωματικά, στα οποία τις υπέβαλλαν νοσοκόμες και μοναχές που υποτίθεται ότι τις φρόντιζαν, ενώ σε αρκετές είχαν βάλει μαξιλάρια πάνω στο πρόσωπο την ώρα του τοκετού για να μη δουν ούτε μία φορά τα παιδιά τους.
«ΦΡΙΚΗ». Η γερουσιαστής των Εργατικών Κλερ Μουρ τόνισε πως αυτή η έρευνα θα αλλάξει τις ζωές πολλών ανθρώπων. «Πριν από πέντε χρόνια ήρθαν στο γραφείο μου τρεις γυναίκες. Κρατούσαν φωτογραφίες και ένα βιβλίο που είχαν γράψει. Εφεραν τον πόνο τους και τον θυμό τους και την αηδία τους επειδή κανείς δεν πίστευε τι τους είχε συμβεί», είπε. «Τώρα μπορούμε να μιλήσουμε για μια φρικιαστική στιγμή στην ιστορία μας και να μην προσποιούμαστε πλέον ότι δεν συνέβη».