Ολυμπιακά όνειρα σε στρώμα με καρφιά

Οι μισοί προβολείς έχουν σβήσει, για οικονομία. Στο προπονητήριο του ΟΑΚΑ έμειναν ο δρομέας και η σκιά του. Σε κάθε στροφή ο Κώστας Πούλιος κινείται σαν ψίθυρος. Διανύει χιλιόμετρα μοναχικά, όπως και η προετοιμασία του για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου.

Στις επιδόσεις του διαβάζεις το βιογραφικό ενός επαγγελματία αθλητή. Στη ζωή του όμως όχι. Προσπαθώντας εδώ και χρόνια στην αφάνεια, πετυχαίνει χωρίς αργομισθίες, ευνοϊκές ποσοστώσεις ή ιδιαίτερη κρατική ενίσχυση. Είναι ένας από τους πολλούς έλληνες αθλητές που ιδρώνουν για την υπέρβαση με δικά τους κυρίως έξοδα. Οικονομικά προβλήματα πάντα υπήρχαν στον χώρο του πρωταθλητισμού. Και στις καλές εποχές προπονητές έμεναν απλήρωτοι για μήνες, οδοιπορικά καταβάλλονταν με καθυστέρηση και καινούργια γήπεδα έκρυβαν τις κακοτεχνίες τους με πρόχειρα μπαλώματα. Συμπτώματα γραφειοκρατίας, ελλιπούς κρατικού σχεδιασμού ή κακοδιαχείρισης. Σήμερα όμως, στον καιρό της ύφεσης, τα ίδια προβλήματα εντείνονται και οι πρωταθλητές πασχίζουν να μην περικόψουν τις φιλοδοξίες τους.

ΣΤΑ ΒΑΘΙΑ

«Ο αθλητισμός δεν έρχεται πρώτος στη ζωή μου», λέει ο Πούλιος. Δύσκολα τον πιστεύεις βλέποντας τη στεγνή κοψιά του. Παρά τον εθισμό του με τα χιλιόμετρα ήθελε να σπουδάσει πολιτικός μηχανικός. Πέρασε τελικά στην Ευελπίδων, δεν του άρεσε, ξαναέδωσε εξετάσεις και πέτυχε στα ΤΕΦΑΑ. Εδώ και οκτώ χρόνια είναι δημοτικός αστυνομικός στη Νέα Φιλαδέλφεια. Θέση που απέκτησε μέσω ΑΣΕΠ. Ανάλογα με τις κυλιόμενες οκτάωρες βάρδιες του προσαρμόζει και την προπόνηση. Τυχαίνει να τρέχει και στις 5:30 το πρωί ή στις 10 το βράδυ. Στα 34 του χρόνια, είναι πατέρας δίδυμων κοριτσιών, με μηνιάτικο στα 1.200 ευρώ μεικτά, στεγαστικό δάνειο και σύζυγο που παίρνει τον κατώτερο μισθό. «Χωρίς δουλειά δεν μπορείς να έχεις απαίτηση για πρωταθλητισμό σε αυτή την ηλικία γιατί δεν υπάρχουν άλλοι πόροι. Πρέπει να κολυμπήσεις στα βαθιά», λέει. Ετσι έκανε και το περασμένο καλοκαίρι. Πήρε δύο μήνες άδεια (τον έναν άνευ αποδοχών) και πήγε στο Καρπενήσι για προετοιμασία. Νοίκιασε ένα διαμέρισμα με 300 ευρώ και χρειαζόταν άλλα 600 τον μήνα για διατροφή και αθλητικό εξοπλισμό. Δεν του περίσσευαν χρήματα για μασάζ ή φυσικοθεραπείες και σε συμφωνία με την τοπική αρχή χρησιμοποιούσε δωρεάν την πισίνα του δημοτικού κολυμβητηρίου για να χαλαρώνει. Οι προπονήσεις απέδωσαν και το Σεπτέμβρη έπιασε στο Μαραθώνιο του Βερολίνου το χαμηλό όριο πρόκρισης για τους Ολυμπιακούς.

Περίμενε ότι η επιτυχία του θα έφερνε και παραπάνω έσοδα. Τελικά, έπειτα από 18 χρόνια προπόνησης απέκτησε για πρώτη φορά χορηγούς – σε είδος όμως. Του παρέχουν ρούχα, παπούτσια και συμπληρώματα διατροφής. Η ομοσπονδία του έδωσε οδοιπορικά για τρεις μήνες (συνολικά 900 ευρώ), αλλά ο σύλλογός του, ο Παναθηναϊκός, δεν συνεισέφερε κάτι. Μέχρι σήμερα ο δρομέας κουβαλάει την τελευταία προσφορά του σωματείου, μια τσάντα από το 2003. «Τρέχοντας στους δρόμους της Αθήνας αντικρίζω αστέγους και φαντάζει πολυτέλεια να περνάω δίπλα τους με το ακριβό μου παπούτσι», λέει. «Με πικραίνει η εικόνα. Αλλά έφτασα εδώ με αρκετό κόπο και δική μου επιβάρυνση».

ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ

Ο σχεδιασμός της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής ήταν να λάβει από το κράτος 30 εκατ. ευρώ σε δόσεις την τελευταία τετραετία. Πήρε όμως μόνο 8 εκατ. το 2009. Για να καλύψει τις ανάγκες των αθλητών έκλεισε συμφωνίες με χορηγούς (ο ΟΠΑΠ θα δώσει 5 εκατ.). Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή παρέχει αθλητικές υποτροφίες ύψους 750 ευρώ τον μήνα σε 22 έλληνες αθλητές και στη γυναικεία ομάδα υδατοσφαίρισης. Ωστόσο τα προνόμια που απολάμβαναν παλιότερα οι έλληνες Ολυμπιονίκες έχουν περιοριστεί. Οσοι έβγαιναν μέσα στην οκτάδα του αγωνίσματός τους διορίζονταν στον Στρατό, τα Σώματα Ασφαλείας ή στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Πλέον μόνο οι τρεις πρώτοι έχουν αντίστοιχες παροχές, ενώ οι μετ’ αποδοχών αθλητικές άδειες είχαν καταργηθεί για κάποιο διάστημα μέχρι να κατατεθεί πρόσφατα ο νέος αθλητικός νόμος. «Παλιότερα υπήρχαν περισσότερα χρήματα, αλλά και σπατάλες. Ο αθλητισμός άλλωστε είναι μια μικρογραφία της κοινωνίας μας. Τα κίνητρα πρέπει να επανέλθουν, σε λογικά όμως επίπεδα. Παρά τις αντιξοότητες πιστεύω ότι θα έχουμε επιτυχίες στο Λονδίνο», λέει ο πρόεδρος της ΕΟΕ Σπύρος Καπράλος και θέτει ως στόχο τα 6 μετάλλια (στο Πεκίνο είχαμε 4).