Μια ισχυρή ομάδα λέγεται «μεγάλη» όχι μόνο με τους τίτλους, αλλά και με την εν γένει συμπεριφορά της. Η ΑΕΚ έχει πάρει διαζύγιο με τις επιτυχίες για χρόνια, αλλά στη συνείδηση του κόσμου παραμένει «μεγάλη». Οι οπαδοί της, μάλιστα, νιώθουν υπερηφάνεια για όσα πρεσβεύει η ΑΕΚ, για τις διακρίσεις της σε βάθος χρόνου, για την ιστορία που κουβαλά.
Χθες, όσα έγιναν γνωστά σχετικά με το παρασκήνιο του φλερτ του Κώστα Μανωλά με την Ντνιέπρ άφησαν τους πάντες με ανοιχτό το στόμα. Γιατί, με μια ντρίμπλα που όμοια δεν μπορούν να κάνουν οι ποδοσφαιριστές της ομάδας, η ΑΕΚ θέλησε να ξεπεράσει το εμπόδιο του Θρασύβουλου. Να ρίξει την ομάδα της Φυλής, να την αφήσει μόνο με ένα… χαρτζιλίκι και να καρπωθεί η ίδια η ΠΑΕ το μεγαλύτερο ποσό της μεταγραφής. Δίχως να αποδώσει τα νόμιμα «δίδακτρα», τα συμφωνηθέντα φυσικά, στον Θρασύβουλο. Τελικά, η ΑΕΚ θα δώσει ένα ποσό στην ομάδα της Φυλής, καθόσον έκανε στροφή την υστάτη ώρα.
Η αρχική πρόθεση, ωστόσο, ακόμη και στον σκληρό κόσμο του ποδοσφαίρου λέγεται unfair. Αραγε, πώς θα ένιωθαν στην ΑΕΚ αν πάθαιναν τέτοιες ζημιές στο πρόσφατο παρελθόν;
Ρωτάμε, λοιπόν, τα εξής: πήρε ή όχι χρήματα (900 χιλιάρικα) η ΠΑΕ όταν επαναπατρίστηκε ο Κατσουράνης, επειδή υπήρχε όρος για «άλλη ελληνική ομάδα»;
Εισέπραξε ή όχι περί τα 150 χιλιάρικα από τη μεταπώληση του Παπασταθόπουλου από την Τζένοα στη Μίλαν; Και επίσης, οι μετακινήσεις του Σορεντίνο μετά τη φυγή του από την ΑΕΚ δεν ωφέλησαν οικονομικά την ΠΑΕ; Τότε, οι ρήτρες μεταπώλησης και οι συμφωνίες ήταν με το μέρος της ΑΕΚ, άρα αποδεκτές. Ορισμένοι πανηγύριζαν. Τώρα, στην ΠΑΕ ξεσκόνισαν όλα τα νομικά κιτάπια, χρειάστηκε να βρουν τερτίπια που θα άνοιγαν παράθυρα και όλα αυτά γιατί, λέτε; Για να κερδίσουν περίπου 100 χιλιάρικα.
Σε αυτό το σημείο έφτασε η ΠΑΕ. Ακόμη και αν ήταν νόμιμο, κάτι για το οποίο πολύ αμφιβάλλουμε γι’ αυτό και έκανε πίσω, σίγουρα δεν ήταν ηθικό. Και για μια ομάδα που στα παλαιά τα χρόνια είχε την ηθική για σημαία, αυτό υπήρξε ολότελα αταίριαστο.