Τα «ακριβά» και τα «φτηνά» ελληνικά πανεπιστήμια

Εντονες διαφοροποιήσεις του κόστους σπουδών στα ελληνικά πανεπιστήμια, όπου σε άλλα Ιδρύματα και ιδίως στα ΤΕΙ κάθε φοιτητής «στοιχίζει» 2.000 – 3.000 ευρώ τον χρόνο, ενώ σε άλλα υπερβαίνει τις 10.000 ευρώ (!), καταδεικνύει μελέτη της Ανεξάρτητης Αρχής Διασφάλισης Ποιότητας (ΑΔΙΠ) που δημοσιοποιήθηκε χθες.

Σύμφωνα με τη μελέτη (ολόκληρη θα τη βρείτε στην ιστοσελίδα www.adip.gr), την οποία μεταξύ των άλλων υπογράφει ο πρόσφατα παραιτηθείς πρόεδρος της Αρχής Σπ. Αμούργης, τα πλέον «ακριβά» ελληνικά πανεπιστήμια είναι η Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, το Μετσόβιο Πολυτεχνείο και το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο, όπου το κόστος σπουδών ανά (ενεργό) φοιτητή πλησιάζει ή και υπερβαίνει τις 10.000 ευρώ.

Αντιθέτως, τα πλέον «φτηνά» Ιδρύματα – εκτός από τα ΤΕΙ για τα οποία δεν υπάρχουν αναλυτικά στοιχεία, αλλά εκτιμάται ότι το κόστος ανά φοιτητή δεν υπερβαίνει τις 2.000 – 3.000 ευρώ/έτος – αποδεικνύονται τα νεοσύστατα πανεπιστήμια Στερεάς Ελλάδας και Δυτ. Μακεδονίας, αλλά και τα πανεπιστήμια Πελοποννήσου και Αιγαίου.

Αξιοσημείωτες είναι οι μεγάλες διαφορές που εμφανίζονται ακόμα και ανάμεσα σε Ιδρύματα της ίδιας κατηγορίας, όπως λ.χ. ανάμεσα σε πολυτεχνεία ή σε πανεπιστήμια που έχουν και Ιατρικές Σχολές. Ετσι, ενώ το μέσο κόστος ανά ενεργό φοιτητή στο Πολυτεχνείο της Αθήνας ήταν (το 2011) 11.841 ευρώ, στο Πολυτεχνείο Κρήτης ήταν 6.332 ευρώ. Επίσης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών ο φοιτητής «κοστίζει» 6.960 ευρώ τον χρόνο, ενώ στα Ιωάννινα – που έχουν επίσης Ιατρική Σχολή – 3.667 ευρώ.

Βέβαια, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι στο αυξημένο κόστος στο Πολυτεχνείο της Αθήνας, λ.χ., περιλαμβάνονται σπουδές επιπλέον ενός έτους σε σχέση με τα τετραετή Ιδρύματα, αλλά επίσης ότι οι Πολυτεχνικές Σχολές συντηρούν περισσότερα και ακριβά εργαστήρια, ενώ και οι Γεωπονικές Σχολές συντηρούν ακριβές εγκαταστάσεις. Επίσης, στα ΑΕΙ με Ιατρικές Σχολές πρέπει να συνυπολογιστούν εξαετείς σπουδές, έξοδα των πανεπιστημιακών νοσοκομείων κ.ά., ενώ υπάρχουν και ιδιαιτερότητες καθώς εμπλέκονται υποχρεώσεις δύο υπουργείων (Παιδείας και Υγείας), κάτι που επιβαρύνει τον προϋπολογισμό του ΑΕΙ με δαπάνες που κανονικά θα έπρεπε να επιβαρύνουν το άλλο υπουργείο.