[Λόγια του δρόμου] Ελλειμμα τεχνογνωσίας

Στον ρυθμό της τρόικας και της Γερμανίας χορεύει πλέον η Ελλάδα. Μάθαμε για τα σπρεντς, για το PSI και το κούρεμα, αποκτήσαμε άποψη για τη βιωσιμότητα του χρέους μας, σκυλοβρίσαμε τους δανειστές μας και τελικά πέσαμε – δυστυχώς, όχι μόνο μία φορά – στα πόδια τους, γίναμε… εξπέρ στα οικονομικά χωρίς να έχουμε περάσει ούτε έξω από την πόρτα αυτής της πανεπιστημιακής σχολής.

Το πρόβλημα στη χώρα μας όμως είναι κυρίως θεσμικό και δευτερευόντως οικονομικό. Οταν δεν λειτουργεί κυριολεκτικά τίποτα, τότε ακόμη και αν βρέχει κάθε ημέρα ευρώ δεν πρόκειται να ξεπεράσουμε την κρίση και να πετύχουμε την εξυγίανση του κράτους και της κοινωνίας μας. Κανένας δεν θέλει να κάνουν κουμάντο στο σπίτι του οι ξένοι επίτροποι, όλοι όμως συμφωνούμε πως υπάρχει τεράστιο έλλειμμα τεχνογνωσίας ακόμη και για απλά πράγματα.

Στην κυκλοφοριακή αγωγή, για παράδειγμα, θα μπορούσαμε να έχουμε πετύχει θαύματα αν είχαμε συνεργαστεί ουσιαστικά με τους ευρωπαϊκούς φορείς, αλλά η Ελλάδα απουσιάζει μόνιμα από τις αρμόδιες επιτροπές της ΕΕ. Ακόμη όμως και εκεί, όπου αντλήσαμε ευρωπαϊκούς πόρους, μόλις μοιράσαμε τα κονδύλια αφήσαμε στη συνέχεια τα πράγματα στην τύχη τους. Τα πάρκα κυκλοφοριακής αγωγής ρημάζουν, οι ποδηλατόδρομοι έγιναν χωρίς πλάνο και χρησιμοποιούνται σαν πεζόδρομοι και χώροι στάθμευσης (κοιτάξτε, για του λόγου το αληθές, τη φωτογραφία των αναγνωστών μας).

Θα προτιμούσα χίλιες φορές μεικτά πληρώματα περιπολικών με έλληνες και άλλους ευρωπαίους αστυνομικούς, μπροστά στα οποία θα μεταμορφώνονταν οι τζάμπα μάγκες οδηγοί σε… κότες, όπως συμβαίνει με τους συνεχώς διαμαρτυρόμενους ποδοσφαιριστές μας, οι οποίοι δεν βγάζουν τσιμουδιά όταν παίζουν στα ευρωπαϊκά Κύπελλα. Δεν θα βοηθούσε, για παράδειγμα, η τεχνογνωσία των Ευρωπαίων όσον αφορά τη διαχείριση των κρατικών αυτοκινήτων, όταν σε εμάς γίνονται όργια με τις προμήθειες των ανταλλακτικών και τη συντήρησή τους; Πόσο λογικό είναι να επαιτούμε χρήματα και να μην εκμεταλλευόμαστε την παροχή γνώσεων και συμβουλών, η οποία δεν κοστίζει τίποτα;