[Πρόσωπα] Ο ρεπόρτερ της Αραβικής Ανοιξης
Είχε κερδίσει δύο βραβεία Πούλιτζερ, το 2004 και το 2010, και φέτος ήταν υποψήφιος για τρίτο
Αφησε την τελευταία του πνοή στη Συρία ο 43χρονος Αντονι Σαντίντ, ο βραβευμένος ρεπόρτερ των «Νιου Γιορκ Τάιμς». Δεν σκοτώθηκε από σφαίρα, αλλά από μια κρίση άσθματος. Ο φωτογράφος συνεργάτης του, ο Τάιλερ Χικς, με τον οποίο είχαν μπει λαθραία στη Συρία από την Τουρκία, χρησιμοποιώντας άλογα, λέει πως η κρίση μπορεί να οφείλεται σε κάποια δυσανεξία του στα ζώα αυτά. Είχε αισθανθεί άσχημα όταν κατευθύνονταν προς τη Συρία και, στην επιστροφή τους, και πάλι με άλογα, υπέστη νέα κρίση. «Σταμάτησε και στηρίχθηκε σ’ έναν βράχο», αφηγήθηκε ο Τάιλερ. «”Ολα καλά;”, τον ρώτησα κι αυτός κατέρρευσε χωρίς να ανασαίνει».
Το 2006, ο Αντονι Σαντίντ είχε προτείνει στην «Ουάσιγκτον Ποστ», όπου εργαζόταν τότε, μια σειρά άρθρων για την προσεχή κατάρρευση των αραβικών καθεστώτων, «μια αλλαγή που θα έχει το βάθος και την επίδραση του τέλους της Σοβιετικής Αυτοκρατορίας», όπως είχε γράψει τότε. Στην εφημερίδα πίστεψαν πως τον είχε βαρέσει ο ήλιος…
Αμερικανός αραβολιβανικής καταγωγής, ο Αντονι Σαντίντ μεγάλωσε μακριά από τη Μέση Ανατολή, στην Οκλαχόμα, όπου ζει μια ισχυρή λιβανική κοινότητα. Μιλούσε άνετα αραβικά, έτρωγε σαν Αραβας, ήξερε τον αρχαίο και τον σύγχρονο αραβικό πολιτισμό και έγραφε σαν Αμερικανός. Και μετά την επίθεση στους Δίδυμους Πύργους έγινε σημείο αναφοράς για όσους παρακολουθούσαν τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. Αρχισε τη σταδιοδρομία του από το Ασοσιέιτεντ Πρες στο Κάιρο, και συνέχισε στην «Μπόστον Γκλόουμπ». Από τον δεύτερο Πόλεμο του Κόλπου εντάχθηκε στο δυναμικό της «Ουάσιγκτον Ποστ», για την οποία κέρδισε το 2004 το πρώτο Πούλιτζέρ του, για τις ανταποκρίσεις του από το Ιράκ, και το 2010 το δεύτερο, για τις ανταποκρίσεις του από τη Λιβύη. Μπορεί να κερδίσει τρίτο φέτος, για τους «Νιου Γιορκ Τάιμς», που τον «άρπαξαν» από την ανταγωνίστρια πριν από δύο χρόνια. Αυτή τη φορά, είναι υποψήφιος για τα ρεπορτάζ του από τις εξεγέρσεις της Αραβικής Ανοιξης και οι νικητές αυτού του δημοσιογραφικού βραβείου με το μεγαλύτερο κύρος στον κόσμο θα ανακοινωθούν τον Απρίλιο. Τότε θα κυκλοφορήσει και το τελευταίο βιβλίο του Σαντίντ με τίτλο «Σπίτι από πέτρα. Μνήμες από την οικογένεια και από μια Μέση Ανατολή που χάθηκε». Είναι η αφήγηση των μηνών που πέρασε στο λιβανέζικο χωριό Μαρζαγιούν, απ’ όπου οι γονείς του μετανάστευσαν πριν από μισό αιώνα στην Οκλαχόμα.
Ο Αντονι Σαντίντ είχε κινδυνεύσει επανειλημμένα. Είχε τραυματισθεί στη Ραμάλα και στο Κάιρο, είχε απαχθεί στη Λιβύη. Ζούσε στη Βηρυτό με τη δεύτερη σύζυγό του, τη Νάντα Μπάκρι, δημοσιογράφο κι αυτή των «Νιου Γιορκ Τάιμς». «Ο Αντονι πέθανε όπως έζησε», έγραψε η Τζιλ Αμπραμσον, η διευθύντρια των «Νιου Γιορκ Τάιμς». «Αποφασισμένος να είναι μάρτυρας των ριζοσπαστικών αλλαγών στη Μέση Ανατολή. Και των βασάνων των ανθρώπων ανάμεσα στην καταπίεση της κυβέρνησης και στις δυνάμεις της αντιπολίτευσης».