Αφησαν μια νέα πόλη γεμάτη γοητεία

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 1992 στη Βαρκελώνη θεωρούνται μέχρι σήμερα υποδειγματικοί. Μεταμόρφωσαν προς το καλύτερο το πρόσωπο της πόλης χάρη στα μεγάλα έργα που έγιναν για τη διοργάνωσή τους και άλλα που δρομολογήθηκαν με αυτή την ευκαιρία. Η πρωτεύουσα της Καταλονίας, φημισμένη για τις ράμπλας, αλλά και για τα τεράστια μποτιλιαρίσματα στους δρόμους της, απέκτησε υπόγειες οδούς, περιφερειακές λεωφόρους, το αεροδρόμιό της εκσυγχρονίσθηκε, η πόλη απέκτησε ένα νέο λιμάνι και υπέροχους πεζόδρομους κατά μήκος της παραλίας της.

Για τη μεταφορά των φιλάθλων ώς το Ολυμπιακό Χωριό στον λόφο Μονζουίκ εγκαταστάθηκε ένα ευφυέστατο σύστημα κυλιόμενων κλιμάκων. Επιπλέον, έπειτα από πάρα πολλά χρόνια που η πολιτική του Ψυχρού Πολέμου μόλυνε τους Ολυμπιακούς, τώρα, μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, δεν ήταν πια επεμβατική.

Ετσι, κέρδισε το γκλάμουρ: από τον τελευταίο λαμπαδηδρόμο, έναν παραπληγικό τοξότη που άναψε τη φλόγα μ’ ένα πύρινο βέλος, μέχρι την έκρηξη συμμετοχών (9.094 αθλητές, 172 χώρες), τον ύμνο «Barcelona», που συνέθεσε ο Φρέντι Μέρκιουρι (είχε πεθάνει έναν χρόνο πριν) και τραγούδησαν οι σύντροφοί του των Queen μαζί με τη σοπράνο Μονσερά Καμπαγέ.