Οι θέσεις επιμελητών του ΕΣΥ

Υπάρχει ένα θέμα που αφορά μεγάλο αριθμό νέων ιατρών των οποίων οι φάκελοι κρίσεων προς διορισμό στο ΕΣΥ παραμένουν στοιβαγμένοι σε κάποια γραφεία του υπουργείου Υγείας.

Ο καθένας από αυτούς τους ιατρούς για να φτάσει στο σημείο να διεκδικήσει μια θέση επιμελητή του ΕΣΥ έχει μετέλθει μια συνολική επίπονη εργασιακή και εκπαιδευτική συνάμα διαδρομή άνω των 10 ετών (τουλάχιστον), ενώ πολλοί έχουν υπηρετήσει ήδη το πολύπαθο ΕΣΥ από θέσεις επικουρικών – δηλαδή συμβασιούχων στην ουσία – ιατρών επί δύο ή και περισσότερες ετήσιες θητείες και μάλιστα συχνά σε άγονες και δυσπρόσιτες και καθόλου ευνοϊκές και προνομιούχες θέσεις και περιοχές.

Οι θέσεις για τις οποίες έχουν ολοκληρωθεί οι κρίσεις είναι θέσεις που δημιουργήθηκαν με τον Νόμο 3754/2009 έπειτα από διαλογική συζήτηση υπουργείου – Ομοσπονδίας Ενώσεων Νοσοκομειακών Ιατρών (ΟΕΝΓΕ). Αξίζει να τονίσουμε ότι έκτοτε οι ανάγκες ειδικά σε νοσοκομεία της περιφέρειας αλλά και σε αρκετά των Αθηνών έχουν δραματικά αυξηθεί λόγω συνταξιοδότησης πολλών παλαιοτέρων συναδέλφων, αλλά και λόγω της διαρκούς αύξησης της προσφυγής του κόσμου στο δημόσιο νοσοκομείο εξαιτίας της οικονομικής κρίσης.

Φυσικά θεωρώ περιττό να αναφέρω ότι πολλοί νέοι συνάδελφοι με αυτήν τη στάση του υπουργείου καθίστανται στην ουσία όμηροι και ζουν μια εργασιακή αβεβαιότητα. Πολλοί είναι άνεργοι, αφού ακόμα και οι προσλήψεις επικουρικών ιατρών διαρκώς αναβάλλονται και η δυνατότητά τους να προγραμματίσουν στοιχειωδώς την επαγγελματική τους πορεία και προοπτική εντός ή εκτός ΕΣΥ καθίσταται αδύνατη.

Αξιοσημείωτη η διγλωσσία των αρμοδίων, που από τη μια αρνούνται την παραμικρή πρόσληψη ακόμα και σε νοσοκομεία με προφανείς και τραγικές ελλείψεις σε νέους, μάχιμους ιατρούς και σοβαρή υποστελέχωση, ενώ από την άλλη εξαγγέλλουν δήθεν νέες προσλήψεις στον νεότευκτο ΕΟΠΥΥ. Εκεί άραγε δεν υπάρχει πάγωμα προσλήψεων που επιτάσσουν τα μνημόνια;

Καταλήγοντας εκείνο που ζητάμε – και πιστεύω μιλώ εκ μέρους όλων των συναδέλφων (περί τα 1.000-1.200 άτομα) – δεν είναι ένα δημοσιοϋπαλληλικό βόλεμα όπως κάποιοι κακεντρεχείς θα σπεύσουν να μας κατηγορήσουν, αλλά μια απάντηση από υπεύθυνα και αρμόδια χείλη περί του τι μέλλει γενέσθαι με τους διορισμούς ιατρών ΕΣΥ, που μαζί φυσικά με το νοσηλευτικό και

παραϊατρικό προσωπικό αποτελούν τη ραχοκοκαλιά ενός πάσχοντος και δοκιμαζόμενου συστήματος δημόσιας περίθαλψης. Ενός συστήματος που αν αφεθεί να παρακμάσει με υποστελέχωση σε καιρούς οικονομικής κρίσης, θα την μετατρέψει σύντομα σε ανθρωπιστική δίχως άλλο.