«Εχω δύο παιδιά, από τα οποία το ένα σπουδάζει σε άλλη πόλη.
Η κόρη μου είναι στην Γ’ Λυκείου και χρειάζεται φροντιστήριο, ακόμα ένα μεγάλο έξοδο. Η παιδεία είναι δωρεάν στην Ελλάδα λένε, αλλά δυστυχώς δεν είναι. Η μεγάλη κρίση που υπάρχει σήμερα, γιατί πριν από δύο χρόνια δεν καταλάβαμε κρίση, άρχισε να γίνεται αισθητή εδώ και ένα χρόνο όταν άρχισαν οι περικοπές στους μισθούς. Στη σύζυγό μου που είναι δημόσιος υπάλληλος, έκοψαν όλα τα εκτός έδρας. Τα λεφτά που βγάζουμε είναι για να πληρώνουμε λογαριασμούς και τα έξοδα των παιδιών. Δεν μιλώ απλώς για επίπτωση στη δουλειά αλλά για πανικό από τη μείωση. Μη έχοντας δουλειά εδώ, κάποια στιγμή ο εργοδότης μου μπορεί να γυρίσει και να πει ότι δεν με χρειάζεται και στην ηλικία που είμαι δεν πρόκειται να βρω πουθενά δουλειά. Είμαι 56 ετών και αν αύριο απολυθώ δεν θα συμπληρώσω ποτέ τα ένσημα για να πάρω σύνταξη. Δεν υπάρχει μόνο ανασφάλεια αλλά φόβος και πανικός».