Η κέρινη μάσκα της Γκλεν Κλόουζ

«Albert Nobbs» του Κολομβιανού Ροντρίγκο Γκαρσία, υιού του θρυλικού Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες. Το στόρι προέρχεται από το θεατρικό σανίδι. Οταν το ομώνυμο διήγημα του Τζορτζ Μουρ μεταποιήθηκε σε θεατρικό κείμενο. Μάλιστα η Γκλεν Κλόουζ (σήμερα με πατημένα τα 65 χρονάκια) είχε υποδυθεί τον ίδιο χαρακτήρα σε μια παράσταση του 1982.

Συμβολική η σημερινή επιστροφή της σ’ εκείνη τη χρυσή – για την ίδια – δεκαετία του ’80. Οπου έλαβε πέντε υποψηφιότητες Οσκαρ. Σχεδόν τη μία μετά την άλλη. Το ’83 για το «The world according to Garp». Εναν χρόνο αργότερα με τη «Μεγάλη ανατριχίλα». Το 1985 για την ερμηνεία της στον «Καλύτερο» με παρτενέρ τον Ρόμπερτ Ρέντφορντ. Το ’88 με την «Ολέθρια σχέση». Ισως η αξεπέραστη στιγμή της. Και το 1989 με τις «Επικίνδυνες σχέσεις» του Στίβεν Φρίαρς. Πέντε υποψηφιότητες, κανένα Οσκαρ. Ειλικρινά αδικία.

Η φετινή, έκτη στη σειρά – θαυματουργή ή φαρμακερή – υποψηφιότητά της με το «Albert Nobbs» είναι η τελευταία της ευκαιρία. Ομως πέφτει πάνω στη συνομήλική της Μέριλ Στριπ. Φαβορί η «Σιδηρά Κυρία». Αουτσάιντερ η κέρινη, ανδρική, αγέλαστη μάσκα του Αλμπερτ Νομπς.

Αυτή η μάσκα είναι και η μοναδική αρετή που ξεχωρίζει απ’ αυτή τη μονοδιάστατη ιστορία. Η μάσκα ενός ανέκφραστου, μπασμένου, φοβισμένου και ανέραστου ηλικιωμένου παλιάτσου. Η εκβιαστική μεταμόρφωση σε μια συντηρητική κοινωνία της Ιρλανδίας του 19ου αιώνα. Οπου μια πενήντα φεύγα ταλαίπωρη γυναίκα στο πεινασμένο Δουβλίνο μεταμορφώνεται σε αρχισερβιτόρο ξενοδοχείου της καλής κοινωνίας.

Ετσι και προκειμένου να εξασφαλίσει τα στοιχειώδη, ρίχνει στα σκουπίδια κάθε ίχνος θηλυκότητας και ελπίδας. Τουτέστιν τα θύματα κάθε οικονομικής κρίσης καταλήγουν στην ολοσχερή εξαφάνιση της προσωπικότητας και την αλλοτρίωσή τους.

Ετσι στο τέλος αυτή η αγέλαστη μάσκα, συμφιλιωμένη με τον στραμπουληγμένο εαυτό της και εγκλωβισμένη στον ρόλο του γέρου αρσενικού κάνει πρόταση γάμου σε μια νέα κοπέλα (Μία Ουασικόφσκα). Ακούγεται σαν ανέκδοτο, όμως στο βάθος το μεγαλείο της φρίκης η μετάλλαξη αυτή! Βαθμοί=5