Ο Αλκίνοος των πειραματισμών
Με νέο επιτελείο μουσικών, νέες ενορχηστρώσεις κι ένα πρόγραμμα που προχωράει τους πειραματισμούς του ακόμα και σε τζαζ μονοπάτια, εμφανίζεται ο Αλκίνοος Ιωαννίδης στο Θέατρον του Ελληνικού Κόσμου (Παρασκευές, Σάββατα έως 18/2). Αυτό που εισπράττεις πάντως, σταθερά, ως ακροατής είναι το «μουντ» Αλκίνοου. Μια εσωτερική διαδρομή, που καταργεί εποχές και μόδες και στο φινάλε σού αφήνει μια γεύση γαλήνης, γλύκας και ποίησης -απολύτως ζητούμενα και τα τρία στην εποχή μας. Για όσους τώρα παρακολουθούν τον Αλκίνοο σταθερά, μπορούν να πουν ότι έχει καταφέρει κάτι σχεδόν ακατόρθωτο για τους περισσότερους συναδέλφους του που είναι πάνω από μια 20ετία στα πράγματα: δεν σταματάει να ψάχνει και να πειραματίζεται. Κι ενώ έχει εξασφαλίσει ένα πιστό κοινό, κι ενώ μπορεί να σταθεί στις επιτυχίες του, δεν στέκεται στα σιγουράκια του, δεν “χαϊδεύει” την πλατεία. Ετσι συνέβη και το Σάββατο το βράδυ στο Θέατρον. Οι παραγγελίες ακούγονταν από την αρχή αλλά εκείνος προσπερνούσε με χιούμορ, «είναι προτελευταίο, προλαβαίνετε να πάτε σπίτι να κάνετε ένα ντουσάκι και να ξανάρθετε…». Το πρώτο μέρος είχε πιο ακουστικό ήχο, πιο κοντά στην παράδοση. Τα μεσαιωνικά τραγούδια της Κύπρου, τραγούδια του Μιχάλη Σιγανίδη, δικά του «κλασικά». Στο δεύτερο, ο ήχος έγινε πιο ηλεκτρικός, ενώ τα πλήκτρα του Γιώργου Κοντραφούρη αφέθηκαν να αυτοσχεδιάσουν δίνοντας άλλες διαστάσεις σε οικείες μελωδίες. Απολύτως παρούσα και χαρακτηριστική στα περισσότερα κομμάτια η κρητική λύρα και το τσέλο του Γιώργου Καλούδη, ενώ το γκρουπ συμπληρώνουν οι Αγγελος Πολυχρόνου (κρουστά) και Κωνσταντίνος Στουραΐτης ηλεκτρική κιθάρα και ούτι. Τα σκηνικά, η ζωγραφική και τα σχέδια της παράστασης – λιτά και διακριτικά – είναι του Αντη Ιωαννίδη.
Χ.Π.
Οπως τον «έζησαν»…
Το Αρχείο της ΕΡΤ, τιμώντας τη μνήμη του ποιητή Νίκου Καββαδία (10 Φεβρουαρίου 1975), ψηφιοποίησε και παρουσιάζει μέσω των ιστοσελίδων
www.ert-archives.gr και
www.ert.gr το επεισόδιο της σειράς ντοκιμαντέρ «Παρασκήνιο» με τίτλο «Ο ποιητής Νίκος Καββαδίας» σε σκηνοθεσία Ηλία Γιαννακάκη, μια παραγωγή του 2002 όπου καταγράφονται μνήμες και απόψεις καλλιτεχνών που έζησαν με το δικό τους τρόπο τον Νίκο Καββαδία. Ο ζωγράφος Βασίλης Σπεράντζας εξηγεί την επιρροή του ποιητή στο έργο του και θυμάται στιγμιότυπα από τα παιδικά του χρόνια με τον Κόλλια, όπως φώναζαν τον Νίκο Καββαδία. Ο συγγραφέας Δημήτρης Καλοκύρης μιλά για τη σεμνότητα του ποιητή, την ιδιαίτερη χροιά του ποιητικού λόγου του και την αφηγηματικότητα των σύντομων ποιημάτων του. Ο συγγραφέας Θανάσης Βαλτινός θυμάται περιστατικά που έζησαν μαζί και αναφέρεται στη θέση της γυναίκας στο έργο και στη ζωή του ποιητή, όπως αποκαλύπτουν τα ερωτικά γράμματά του προς τη Θεανώ Σουνά. Ο Θάνος Μικρούτσικος υπογραμμίζει την αρχική αδυναμία των κριτικών να αντιληφθούν πλήρως την ποίηση του Καββαδία και αναφέρεται στον σύγχρονο χαρακτήρα της ποίησής του, με αφορμή τον «Σταυρό του Νότου» που, όπως τονίζει, συνέδεσε τη μουσική με την ποίηση και το αντίστροφο σε μια κλίμακα πρωτόγνωρη ακόμα και για τα ευρωπαϊκά δεδομένα. Το αφιέρωμα περιλαμβάνει φωτογραφικό και αρχειακό υλικό, ενώ ακούγονται αποσπάσματα από μελοποιημένα ποιήματά του και από ραδιοφωνική εκπομπή του 1988 στην οποία ο Μανόλης Αναγνωστάκης διάβασε στίχους του Νίκου Καββαδία.
Χ.