Της βροχής…

Της βροχής…

Είναι αυτά τα τραγούδια που παίζουν ενώ οδηγείς στους δρόμους και βρέχει όχι πολύ δυνατά – τόσο όσο να μην τρέχεις αλλά να έχεις τον νου σου – και κάποια στιγμή, εκεί που οι καθαριστήρες στα τζάμια σταματάνε, συνειδητοποιείς ότι ακούς πραγματικά ωραία τραγούδια. Η Goapele, που γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Οκλαντ της Καλιφόρνιας, ακούει συχνά να την αποκαλούν «ντίβα της νεοσόουλ». Αν και πάλι αυτό που μετράει είναι ό,τι φτάνει στ’ αυτιά (ακόμη και το μονότονο πηγαινέλα του καθαριστήρα στα τζάμια σου). Εχει, επίσης, την αξία του και το γεγονός πως γι’ αυτό εδώ το «Break Of Dawn» (Deakon/Skyblaze Recordings) άλμπουμ πληρώθηκαν και μερικοί από τους πιο αξιόλογους στην παραγωγή – Bedrock, Drumma Boy, Dan Electric και άλλοι. Οπότε και να σταματήσει να βρέχει, οι χάρες της Goapele δεν χάνονται.

… και της καταιγίδας

«Κλασικό» / «Classic» (Stones Throw) έχει βαφτίσει το άλμπουμ του ο Μ.Ε.D., ο ράπερ της Δυτικής Ακτής, γνωστός και με το πληρέστερο όνομα Medaphoar, επειδή, όπως είπε, κλασικός ήταν ο τρόπος που δούλεψε πάνω σε αυτό. Ηθελε, δηλαδή, «να κάνει μουσική που να μπορεί κάθε γενιά να την ακούει – και το συναίσθημα είναι αυτό που δίνει τη διάρκεια και στο hip hop τη δυνατότητα να ωριμάσει». Τα beats (ρυθμοί) του είναι σταθερά, φιξαρισμένα, ορθά και παραπέμπουν σε παλιά κόλπα και περπατημένες γειτονιές. Επί της παραγωγής, σχεδόν σε όλα τα κομμάτια, ο «μαέστρο» Madlib φροντίζει για το ύφος και την εντύπωση που αφήνει τελικά το «Classic» (το καινούργιο να ακούγεται σαν παλιό και το ανάποδο), όταν παίρνει θέση απέναντι στις ραπ κυκλοφορίες που έρχονται σαν καταιγίδα. Και καθώς η Stones Throw παραμένει οικογένεια με στενούς δεσμούς, περνάνε από εδώ και ο Ταλίμπ Κουέλι και ο Αλόε Μπλακ και βάζουν τη δική τους πινελιά στο κλασικό.