Ματιές στα παρασκήνια της τέχνης και της πολιτικής

Για μισό σχεδόν αιώνα ο Τζ. Εντγκαρ Χούβερ ήταν το αφεντικό του FBI, από την ίδρυσή του το 1935 μέχρι τον θάνατό του. Από τη θέση αυτή είδε να περνάνε από μπροστά του οκτώ πρόεδροι. Το πάθος του ήταν η συλλογή πληροφοριών και η ζωή του υλικό για κινηματογραφική ταινία.

Στο σημείο αυτό αναλαμβάνει δράση ο Κλιντ Ιστγουντ που σκηνοθετεί το «J. Edgar» και ο Λεονάρντο ντι Κάπριο που γίνεται ο Χούβερ στην οθόνη, τον οποίο ενσαρκώνει από τα 27 του χρόνια ώς τα 77, παρουσιάζοντας έναν φιλόδοξο, εγωιστή και εξουσιομανή Χούβερ με όλες τις διακυμάνσεις της προσωπικότητας και τα σκοτεινά σημεία της ιδιωτικής του ζωής.

«Αν επρόκειτο για μια συνηθισμένη κινηματογραφική βιογραφία, δεν θα με ενδιέφερε», λέει ο Ιστγουντ εξηγώντας γιατί ο Χούβερ τού κίνησε το ενδιαφέρον.

«Μου αρέσει να διερευνώ τους λόγους που ωθούν τους ανθρώπους να παίρνουν τη μια ή την άλλη απόφαση», λέει ο σκηνοθέτης, ενώ ο Ντι Κάπριο φαίνεται πως βάζει κι αυτός πλώρη για υποψηφιότητα στα Οσκαρ. Ενας από τους πιο αξιόλογους ηθοποιούς της γενιάς του, σε έναν ρόλο που προσφέρεται για να «κεντήσει». Η ταινία ωστόσο δεν ενθουσιάζει όλους τους κριτικούς.

«Ο σεναριογράφος Ντάστιν Λανς Μπλακ, που έχει κερδίσει Οσκαρ για το βιογραφικό επίσης “Μιλκ” (την ιστορία του ακτιβιστή Χάρβεϊ Μιλκ), προσπαθεί εδώ να “εξανθρωπίσει” την ακόρεστη επαγγελματική δίψα του Χούβερ», αναφέρει μια από τις πρώτες κριτικές. «Χωρίς να μπορεί να εκφραστεί σεξουαλικά και υποταγμένος σαν άλλος Νόρμαν Μπέιτς σε μια αυταρχική μητέρα (την οποία στην ταινία παίζει η Τζούντι Ντεντς), ο Χούβερ διοχετεύει όλη αυτή την καταπίεση στη δουλειά του».

Οι εκκεντρικότητες του Χούβερ, οι οποίες – λέει ο Ντι Κάπριο – δεν χώρεσαν όλες στην ταινία, ήταν πρόκληση για τον ηθοποιό να δεχτεί τον ρόλο. «Παραμένει γεγονός ότι αυτός ο άνθρωπος ήταν, αν όχι ο πιο ισχυρός, ένας από τους πιο ισχυρούς άνδρες του περασμένου αιώνα και ζούσε με τη μητέρα του μέχρι τα 40 του. Επαιρνε πολιτικές συμβουλές από τη μητέρα του». Η συνέχεια επί της οθόνης.

Μέριλιν Μονρόε. Οσες ταινίες και αν γίνουν για τη Μέριλιν, μάλλον ποτέ δεν θα είναι αρκετές, λέει μια άποψη. Μια άλλη λέει πως η Μισέλ Γουίλιαμς είναι εξαιρετική Μέριλιν στο «Επτά μέρες με τη Μέριλιν» (Μy week with Marilyn) του Σάιμον Κέρτις με θέμα τα θυελλώδη γυρίσματα της ταινίας «Ο πρίγκιπας και η χορεύτρια» του Λόρενς Ολίβιε (Κένεθ Μπράνα).

Ηταν το 1956 και η Μέριλιν μόλις είχε παντρευτεί με τον Αρθουρ Μίλερ, όταν της παρουσιάστηκε η ευκαιρία να δείξει το ταλέντο της μπροστά στον σερ Λόρενς Ολίβιε. Οταν βρέθηκε μαζί του, όμως, αποδείχτηκε πως κάτι ανάμεσα στο σεξ σίμπολ και τον μεγάλο ηθοποιό δεν πήγαινε καλά. Εκείνος τη σνομπάρει, δεν ανέχεται τις καθυστερήσεις της και η Μέριλιν, αγχωμένη, βρίσκει παρηγοριά κοντά στον νεαρό τότε βοηθό σκηνοθέτη Κόλιν Κλαρκ (στην ταινία τον υποδύεται ο Εντι Ρέντμεϊν) και εξαφανίζεται μαζί του στις εξοχές της Αγγλίας. Οπότε; Εχεις σταρ, έχεις έρωτα, έχεις ταινία.

Αούνγκ Σαν Σούου Κι. «Η κυρία». Ετσι λέγεται η ταινία του Λικ Μπεσόν που θα φέρει στις αίθουσες μια προσωπικότητα που αγωνίζεται επίμονα και δυναμικά για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Την ιστορία της βιρμανής ακτιβίστριας (για την οποία τραγουδάνε και οι U2) θα τη δούμε μέσα από τη σχέση της με τον σύζυγό της, τον Βρετανό Μάικλ Εϊρις. Χωρισμοί, κατατρεγμοί, φυλακίσεις από το καθεστώς, ο έρωτάς τους αντέχει και ανθεί με την πίστη του ενός προς τον άλλο, αλλά και των δύο προς την ελευθερία, τη δικαιοσύνη και προς σε ένα καλύτερο μέλλον για όλη την ανθρωπότητα.

Το ρόλο της «Κυρίας» στη γαλλική αυτή παραγωγή έχει η Μισέλ Γέο, σταρ του ασιατικού σινεμά δράσης, που τώρα καλείται να παίξει έναν ρόλο ζωής.