Οι πρίγκιπες αλλάζουνε, αλλά ο Τσάκας … μένει!

Τα μεγαλύτερα ψέματα λέγονται πριν από τον γάμο, στη διάρκεια του πολέμου και μετά το κυνήγι. Επίσης, γύρω από τις επενδύσεις στο ποδόσφαιρο: πριν, στη διάρκεια και μετά. Μόνο που, συνήθως, η μύτη των (τάχα μου) ενδιαφερομένων για κάποια ομάδα μεγαλώνει όταν έρθει η ώρα να δείξουν τα λεφτά. Πρώτη φορά στα χρονικά συνέβη το αντίστροφο: να εμφανίζεται το χρήμα και να εξαφανίζεται ο υποψήφιος επενδυτής!

Ατυχο παιδί αυτός ο Σουλτάν. Από τότε που πήγαινε κατασκήνωση στην όαση λαχταρούσε να δει αγώνα του Παναθηναϊκού από κοντά. Πάλι καλά που του γιου του, του μικρού Ναΐμ, θα του μείνει η φανέλα που έφερε ο θείος Βλάσης από την πράσινη μπουτίκ. Αν και του χρόνου θα του πέφτει στενή. Τα παιδιά μεγαλώνουν πιο γρήγορα και από το μούσι.

Για τους παναθηναϊκούς, η 14η Δεκεμβρίου θα είναι στο εξής η μέρα «Της Εγγυητικής της Φανερωμένης» ή «Του Πρίγκιπα του Αφάντου», αν και κανένας δεν θα βάλει τη γάτα του να κλάψει που δεν θα υποδεχτεί στο αεροδρόμιο τον Αλ Σαούντ. Ούτε δίνει δεκάρα για το πώς ο πρίγκιπας έγινε ξαφνικά… δυο άλλοι και μία πριγκίπισσα. Αυτά τα μαγικά είναι αρμοδιότητας του Χαρδαβέλλα. Αν ο Τσάκας μπορούσε να εξαφανίσει εκτός από πρίγκιπα και τον… Μαρινάκη, να το συζητήσουμε. Διαφορετικά, το μοναδικό ζητούμενο είναι να μπουν τα μύρια στο ταμείο. Στην οπαδική λογική που ο πρόεδρος του Ερασιτέχνη ΠΑΟΚ είχε συνοψίσει σε τέσσερις λέξεις απαντώντας σε όσους του έλεγαν πως ο Βασίλης Φλωρίδης έχει μπλεξίματα με τη Δικαιοσύνη: «Δεν θα κολλήσουμε στα τυπικά»!

Ο Βαρδινογιάννης το είχε πει πιο κομψά, αλλά το νόημα δεν αλλάζει: «Θα πάρει τις μετοχές μου όποιος βάλει πρώτος τα λεφτά», κι ας είναι και φάντασμα. Αρκεί το σεντόνι να έχει βαθιές τσέπες.

Οι λόγοι της δυσπιστίας απέναντι σε όλη αυτή την ιστορία που τη Δευτέρα κλείνει τρεις μήνες, είναι η αδυναμία του Τσάκα να πει την ίδια αλήθεια μεσημέρι – βράδυ, και άλλοι τρεις.

Ο πρώτος είναι ότι ο Παναθηναϊκός δεν ψάχνει μόνο για λεφτάδες, αλλά για λεφτάδες – κορόιδα με περικεφαλαία. Τόσο, ώστε να… αγοράσουν και τις υποχρεώσεις που μπορεί να ανακύψουν στο μέλλον από τις συμφωνίες που έχει κάνει ο Βαρδινογιάννης με τους συνεταίρους του στον Βοτανικό, τις οποίες ο ίδιος αρνείται να αναλάβει φεύγοντας από την ΠΑΕ.

Ο δεύτερος, ότι η εμφάνιση του Βλάση όλων των Αράβων ήταν πολύ βολική για να είναι συμπτωματική. Εγινε την ώρα που ο Βγενόπουλος είχε ανοίξει μια άβολη για τον Τζίγγερ συζήτηση για τους χειρισμούς του στο πρότζεκτ του γηπέδου και παράλληλα διεκδικούσε τις μετοχές του. Με την υποσημείωση ότι οι Βαρδινογιάννηδες θα προτιμούσαν να παραδώσουν την ΠΑΕ στον Κόκκαλη παρά σε αυτόν.

Ο τρίτος – και κυριότερος – είναι ότι δεν υπάρχει κανένα προφανές κίνητρο για να ρίξει κάποιος τα λεφτά του στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Οι επενδύσεις γίνονται σε χώρες που μυρίζουν ανάπτυξη, αλλά στην Ελλάδα το πτώμα της βρώμισε κιόλας. Γίνονται σε χώρες με σταθερό πολιτικο-οικονομικό περιβάλλον αλλά στην Ελλάδα η κυβέρνηση αλλάζει χωρίς εκλογές το φορολογικό σύστημα δυο φορές τον χρόνο – και παίζεται αν δεν θα αλλάξουμε και νόμισμα. Γίνονται όταν η αγορά μπορεί να τους αποφέρει κέρδη, αλλά στην Ελλάδα η καταμέτρηση των θεατών στις εξέδρες γίνεται με το δάχτυλο και οι χορηγίες εξασφαλίζονται με το βύσμα. Εκτός αν μιλάμε για τις εμπορικές χρήσεις των γηπέδων, οπότε προκόψαμε: όσο πιο πολλά τα τετραγωνικά τόσο περισσότερα τα άδεια μαγαζιά.

Το γιατί κάνουν ουρά οι Αραβες για να επενδύσουν στις ομάδες μας, θα το δείξει ο χρόνος. Προς το παρόν, ας σταθούμε στη δήλωση του Τσάκα «μιλάω με δέκα πρίγκιπες», επειδή μπορεί να αποδειχτεί η μοναδική αλήθεια που είπε μεταπολεμικά. Αλλά κανένας δεν τον πίστεψε, όπως συνέβη με τον βοσκό και τον λύκο.