ΙΣΟΝΟΜΙΑ (Η):

Στα γήπεδα τη λέμε και 50-50 αλλά την αντιλαμβανόμαστε με έναν εντελώς δικό μας τρόπο: αν ο διαιτητής έκανε κάποιο λάθος εις βάρος της ομάδας μας, σε μία από τις επόμενες φάσεις οφείλει να κάνει ένα παρόμοιο υπέρ της. Με την πάροδο των ετών, η ερμηνεία έγινε ακόμη πιο διασταλτική. Σε σημείο να περνάμε για παλαβούς, ανθρώπους που τα έχουν τετρακόσια. Για παράδειγμα, πολλοί πίστεψαν ότι ο Μαρινάκης τρελάθηκε, επειδή φώναζε από το Λονδίνο και ακουγόταν στην Αθήνα για ένα πέναλτι που πήρε ο Παναθηναϊκός στη Νέα Σμύρνη, το οποίο θα το έδινε και ο… Θρυλέων. Μόνο που τον πρόεδρο δεν τον χάλασε το συγκεκριμένο πέναλτι, αλλά η σούμα: τόσα σφυρίγματα έχουμε πάρει εμείς, τόσα οι άλλοι, άρα ο Κωνσταντινέας όφειλε να το κάνει γαργάρα. Με κορυφαίο εκφραστή αυτής της λογικής τον Σάββα Θεοδωρίδη, ο οποίος δεν θυμάται μόνο τι σφύριξαν φέτος όλοι οι διαιτητές σε όλα τα ματς αλλά και οι πατεράδες τους στο Κύπελλο Ανοιξης.