«Σχεδιάζαμε το μέλλον, περιμέναμε να μας σκοτώσουν»

Ο Μίκης Θεοδωράκης θυμάται και πως τον έλεγαν προδότη, όταν προκειμένου να φύγει η χούντα έφερνε στο τραπέζι την πρόταση για λύση Καραμανλή:

«Την πρώτη μου ιδέα, τη λύση Καραμανλή, την πέτυχα με μεγάλες προσωπικές απώλειες. Αμέσως μετά προτείνω την Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας μ’ ένα πρόγραμμα οκταετές. Κυκλοφόρησε και σε βιβλίο.

Οταν το είχα ακόμα στα σχέδια, το έστειλα στους ηγέτες όλων των κομμάτων της εποχής εκείνης. Κανείς δεν μου απάντησε. Μια μέρα, ενώ είμαι σε στούντιο και ηχογραφώ τις “Μπαλάντες”, με ειδοποιούν “Κάποιος σε ζητά επειγόντως στο τηλέφωνο”. Ηταν ο Καραμανλής, πρωθυπουργός τότε. Μου λέει: “Διάβασα το σχέδιό σου. Συμφωνώ απόλυτα. Ομως πού είναι οι άλλοι;”. Καταλαβαίνει κανείς πόσο μπροστά ήταν αυτός ο άνθρωπος. Το σχήμα θα ήταν το εξής: Πρωθυπουργός ο Καραμανλής. Τρεις αντιπρόεδροι: Μαύρος, Παπανδρέου, Ηλιού. Και υπουργοί από διάφορες πολιτικές παρατάξεις. Και διερωτώμαι, τι τους υποχρέωσε να μη συζητήσουν καν με τον Καραμανλή: Συμφωνούμε για την Τουρκία; Να αναπτύξουμε σχέσεις φιλίας; Συμφωνούμε. Συμφωνούμε σε γενικές γραμμές για την οικονομία; Συμφωνούμε. Για την αγροτική οικονομία, τη βιομηχανία, την κοινωνική δικαιοσύνη; Ποιος διαφωνεί; Είναι δυνατόν να λέμε ότι οι δεξιοί είναι εναντίον του λαού και οι αριστεροί οι μόνοι σύμμαχοί του; Τους δεξιούς δηλαδή ποιοι τους ψηφίζουν; Τα οράματα… Μας ρωτάνε πολλοί γιατί καθίσαμε στη Μακρόνησο. Γι’ αυτά τα οράματα υπομείναμε τόσες κακουχίες. Σχεδιάζαμε το μέλλον. Αυτό κάναμε. Τι νομίζουν ότι κάναμε; Και περιμέναμε να μας σκοτώσουν. Αυτή ήταν η Αριστερά, που μιλάνε κάποιοι για τον Στάλιν. Τι σχέση είχαμε εμείς μ’ αυτά τα πράγματα; Γιατί παλεύαμε εμείς; Παλεύαμε για όλα αυτά που δεν είχαν γίνει. Εκείνη την εποχή με τον Καραμανλή μπορούσε να ξεκινήσει κάτι τέτοιο. Αλλά ο καθένας κοίταζε την πάρτη του».