Κόντρες, γκρίνιες και… ελληνοποίηση

Λέγεται ότι ένα από τα χαρακτηριστικά στοιχεία των Γερμανών είναι πως, ενώ όταν βρίσκονται στην πατρίδα τους λειτουργούν με τον ξεχωριστό τρόπο πειθαρχίας που από παιδιά έχουν μάθει, όταν βρίσκονται σε άλλες χώρες επιδεικνύουν απίστευτες τάσεις προσαρμοστικότητας και ενσωμάτωσης στο περιβάλλον εντός του οποίου λειτουργούν.

Ισως λοιπόν σε αυτό να οφείλεται το γεγονός ότι μόλις λίγες εβδομάδες μετά τη δημιουργία υπό τον Γερμανό Χορστ Ράιχενμπαχ της Ομάδας Δράσης της Επιτροπής για την παροχή τεχνικής βοήθειας στην Ελλάδα, η Ομάδα αυτή εμφανίζει ενδείξεις μερικής ελληνοποίησης. Ηδη στο εσωτερικό της αναπτύσσονται αντιθέσεις και γκρίνιες, οι οποίες αφορούν τόσο τις σχέσεις της με την ελληνική δημόσια διοίκηση όσο και τις σχέσεις της με την επιβλέπουσα ευρωπαϊκή δημόσια διοίκηση.

Το γεγονός ότι εξακολουθεί, για παράδειγμα, να είναι ανέστια και φιλοξενούμενη σε κτίριο του ελληνικού Δημοσίου – που, παρά το γεγονός ότι κρίνεται απολύτως επαρκές, δεν ικανοποιεί τα μέλη της – δείχνει ως έναν βαθμό ότι η Ομάδα αρχίζει και αναπτύσσει κάπως ιδιότροπα αντανακλαστικά. Πρόσφατα πάντως η Ομάδα Δράσης συμφώνησε να εγκατασταθεί σε γνωστό κτίριο, ευρισκόμενο στη γωνία Αλεξάνδρας και Κηφισίας. Στη συνέχεια όμως υπαναχώρησε, όταν διαπίστωσε ότι δεν ήταν δυνατόν να εντοπίσει τον εκ του νόμου ιδιοκτήτη του κτιρίου. Το ατυχές συμβάν έδωσε ωστόσο στην Ομάδα Δράσης μια πρώτη και ίσως πολύτιμη εμπειρία για το πώς συχνά έχουν τα πράγματα στην Αθήνα.

Αδυναμία συνεννόησης. Προβλήματα εμφανίζονται όμως και στις σχέσεις των μελών της Ομάδας Δράσης με τις ελληνικές, αλλά και τις ευρωπαϊκές Αρχές. Λέγεται για παράδειγμα ότι, ενώ ο Χορστ Ράιχενμπαχ διατηρεί άριστες σχέσεις με την Ελληνίδα επικεφαλής των στελεχών της Ομάδας στην Αθήνα Ζωρζέτα Λάλη, δεν συμβαίνει το ίδιο στις σχέσεις του με τα στελέχη της αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Αθήνα. Από την άλλη πλευρά, ουδόλως ικανοποιητικές φαίνεται να είναι οι σχέσεις της Ομάδας Δράσης με πολλά στελέχη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στις Βρυξέλλες, αρχής γενομένης από τα στελέχη της Γενικής Διεύθυνσης Περιφερειακής Πολιτικής της οποίας προΐσταται ο επίτροπος Γιοχάνες Χαν.

Τόσο ο επίτροπος όσο και τα στελέχη του συχνά αισθάνονται «καπελωμένα» από την Ομάδα Δράσης, κυρίως σε ό,τι αφορά τα μεγάλα έργα, αρχής γενομένης από τους μεγάλους οδικούς άξονες, η υλοποίηση των οποίων, ως γνωστόν, καρκινοβατεί. Υπό κανονικές συνθήκες αρμόδια για τα έργα αυτά, αλλά και υπόλογη, είναι η Γενική Διεύθυνση Περιφερειακής Πολιτικής της Επιτροπής, της οποίας τα ηγετικά κλιμάκια ουδόλως ικανοποιημένα είναι από τη συνεργασία τους με την Ομάδα Δράσης.