[Λόγια του δρόμου] Το κρυφό εισόδημα

Με ταχύτητα φωτός συρρικνώνονται τα εισοδήματα της μέσης ελληνικής οικογένειας, μάλιστα μετά την Πρωτοχρονιά μισθωτοί και συνταξιούχοι θα βιώσουν ακόμη εντονότερα τη συγκεκριμένη τάση. Eνα αντίβαρο στην κρίση θα μπορούσε – και θα έπρεπε – να είναι η ανάπτυξη ενός κρυφού εισοδήματος και δεν εννοώ βέβαια τη φοροδιαφυγή, η οποία παραμένει μια μεγάλη πληγή της ελληνικής κοινωνίας. Αντίθετα, εννοώ τη βελτίωση των παροχών του ελληνικού κράτους προς τους πολίτες του, μέσα από την οποία μπορούν να ανακουφιστούν οι οικογενειακοί προϋπολογισμοί.

Οσοι έχουν εμπειρία από νοσηλεία σε δημόσια νοσοκομεία, όσοι πληρώνουν για τα παιδιά τους φροντιστήρια και ιδιαίτερα μαθήματα, όσοι καταφεύγουν στα ιδιωτικά γυμναστήρια λόγω έλλειψης κάποιας εναλλακτικής πρότασης, γνωρίζουν – όπως και πολλοί άλλοι – πόσα χρήματα εξαερώνονται με αυτόν τον τρόπο. Χρήματα, τα οποία θα εξοικονομούνταν και θα αποτελούσαν ένα «κρυφό» εισόδημα σεβαστού ύψους, αν υπήρχαν οι προϋποθέσεις για να κάνουμε όλοι σωστά τη δουλειά μας και αν ελέγχονταν – και τιμωρούνταν – όσοι το αρνούνται.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, θα ήταν εξαιρετικά σημαντική μια αναβάθμιση των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς. Μέχρι το τέλος της χρονιάς θα έχουν καταθέσει τις πινακίδες των Ι.Χ. τους εκατοντάδες χιλιάδες συμπατριώτες μας, ενώ και οι υπόλοιποι περιορίζουν δραστικά τις μετακινήσεις τους με αυτά. Αντί όμως να ενταθούν οι προσπάθειες για την καλύτερη εξυπηρέτησή τους, πέφτουν θύματα των παράλογων οριζόντιων περικοπών στο προσωπικό των ΜΜΜ, που έχουν ως αποτέλεσμα αραιότερα δρομολόγια, μεγαλύτερους χρόνους αναμονής και ταλαιπωρία. Οπως στους υπόλοιπους δημόσιους οργανισμούς, έτσι κι εδώ παρατηρείται μεγάλο πλεόνασμα σε υπαλλήλους γραφείου, ενώ καταγράφονται σημαντικά κενά στις μάχιμες θέσεις… πρώτης γραμμής, όπως είναι π.χ. οι οδηγοί, όμως οι οριζόντιες περικοπές προσωπικού δεν κάνουν τέτοιες διακρίσεις. Η κατάσταση θα χειροτερέψει εφόσον σταματήσουμε να ανανεώνουμε τον στόλο των οχημάτων στις δημόσιες μεταφορές και κάνουμε αλχημείες στις απαραίτητες εργασίες συντήρησής τους.