Το τανγκο και ο καβγάς θέλουν δύο

Η οδηγία του Κύρου Βασσάρα προς τους διαιτητές στην αρχή του πρωταθλήματος ήταν όσο πιο σαφής γινόταν: «Φέτος θα σφυρίζουμε ό,τι βλέπουμε – κι όχι τους μεγάλους». Το μόνο που έπρεπε να κάνουν οι «κόρακες» για να κρατήσουν τη σφυρίχτρα στο στόμα τους ήταν να αντιστοιχίσουν τη λέξη «μεγάλους» με τις σωστές ομάδες. Πράγμα που είναι και το φόρτε τους. Γιατί στην ελληνική διαιτησία μπορεί να κάνει καριέρα ακόμη και ο Κύκλωπας – ενώ αυτός που δεν πιάνει με την πρώτη ποιος έχει τη δύναμη να τον βάλει ή να τον βγάλει από τους πίνακες, ποτέ.

Ολοι οι διαιτητές πέρασαν το τεστ νοημοσύνης με επιτυχία. Πρόπερσι «μεγάλος» ήταν ο Παναθηναϊκός του Πατέρα, που ο Πιλάβιος τον περίμενε με ανοιχτή την πόρτα του γραφείου του για να μην του την ανοίξει με κλωτσιά. Πέρυσι ήταν ο Ολυμπιακός, με κορυφαία επίδειξη δύναμης τη σφαγή του Παναθηναϊκού στο Καραϊσκάκη. Και επειδή φέτος καμία άλλη ομάδα δεν διαθέτει ηγέτη με την τσέπη ή το καβάλο του Μαρινάκη, οι διαιτητές έβγαλαν το συμπέρασμα ότι τα κόζια δεν άλλαξαν χέρια. Ετσι, για να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο, φρόντιζαν να μην κάνουν λάθος υπέρ του Ολυμπιακού, την ώρα που ο Παναθηναϊκός και η ΑΕΚ μάζευαν τα «σπόρια».

Ο Μαρινάκης δεν έβγαζε τσιμουδιά – προφανώς επηρεασμένος από τα ντράβαλα του περασμένου καλοκαιριού, στα οποία ενέπλεξαν και το όνομά του. Και επειδή ο καβγάς θέλει δύο, όπως και το ταγκό, μέχρι την 11η αγωνιστική δεν είχε ακουστεί κιχ – με εξαίρεση τη μουρμούρα του Γόντικα μετά τον αγώνα του Παναθηναϊκού στην Ξάνθη η οποία ξεθύμανε αμέσως, ακριβώς επειδή έμεινε αναπάντητη.

Ωσπου ήρθαν δύο γεγονότα να μας γυρίσουν στη χώρα που κάποτε έφτασε στο σημείο να δείχνει τις κληρώσεις των διαιτητών σε ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση! Ο Κύρκος αδίκησε τον Ολυμπιακό στην ήττα του στην Τρίπολη, και ο αρχιδιαιτητής κατέβασε την ιδέα της χρονιάς: να επαναφέρει στους πίνακες τον Καλόπουλο – προσωποποίηση της περσινής παντοδυναμίας των Ερυθρολεύκων – που το όνομά του μπλέχτηκε στην ιστορία με τα στημένα.

Ο Μαρινάκης σκέφτηκε ότι αν συνεχίσει να το παίζει Κινέζος και δεν αρχίσει να κάνει φασαρία, ο Ολυμπιακός θα πληρώσει το μάρμαρο της κάθαρσης χάνοντας τον τίτλο (μαζί με τα εικοσι-τόσα μύρια του Τσάμπιονς Λιγκ) – και προσέλαβε τον Σάββα Θεοδωρίδη που είναι ειδικός στο να ανακατεύει την κόλαση. Και ο Παναθηναϊκός αισθάνθηκε ότι αν δεν χαλάσει τον κόσμο για τη δικαίωση του Καλόπουλου, όλοι οι διαιτητές θα πάρουν λάθος μήνυμα: ότι αφού τιμωρήθηκε αυτός που σφύριξε ήττα του Ολυμπιακού και επέστρεψε εκείνος που πέρυσι είχε καθαρίσει τον Παναθηναϊκό σαν αυγό, οι οδηγίες άλλαξαν και απλώς ο Βασσάρας ξέχασε να τους το πει.

Κάπως έτσι, η πολιτική της μετριοπάθειας γύρω από τη διαιτησία πήγε τη… βόλτα της. Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός άρχισαν πάλι τον χαρτοπόλεμο των ανακοινώσεων, ο κυρ Σάββας μετράει τα ματς στα οποία έχει αδικηθεί η ομάδα του και τα βγάζει περισσότερα από αυτά που έχει παίξει, ενώ το πράσινο ΔΣ αναθέτει στον Βασίλη Κωνσταντίνου το βαρύ καθήκον να ακούει μέχρι και τον σταθμό της Εκκλησίας της Ελλάδος ώστε αν κάνει κάποια δήλωση ο Θεοδωρίδης, να βγει αμέσως και να του απαντήσει. Από κοντά, βέβαια, άρχισαν να φωνάζουν και οι υπόλοιποι: η ΑΕΚ, ο ΠΑΟΚ, ο Εργοτέλης, ακόμη και ο Παναιτωλικός που μέχρι σήμερα δεν είχαμε ακούσει τη φωνή του. Για να μην τους περάσουν για ευνοημένους και τους σφάξουν την επόμενη αγωνιστική.

Οι διαιτητές άρχισαν να βλέπουν εφιάλτες με τα σώματά τους ακέφαλα – και το μπάχαλο του περασμένου Σαββατοκύριακου ήταν το αναμενόμενο αποτέλεσμα της πίεσης που νιώθουν. Η πίεση αυτή μεταφράζεται συνήθως στο ότι δεν πρέπει να αφήνουν παραπονεμένη καμία από τις ομάδες που έχουν τη δύναμη να τους μπλέξουν σε περιπέτειες. Αλλά, όπως και στο Χρηματιστήριο, για να κερδίσουν κάποιοι, πρέπει να χάσουν κάποιοι άλλοι.