O Κάμερον «απομονώνει» τη Βρετανία

Το κύρος του Ντέιβιντ Κάμερον έχει πληγεί μετά την απομόνωση της Βρετανίας στους κόλπους της ΕΕ κατά τη Σύνοδο Κορυφής των Βρυξελλών. Ανεβάζοντας πολύ ψηλά τον πήχυ των όρων που έθετε το Λονδίνο – προστασία των συμφερόντων του Σίτι, βελτιώσεις της ενιαίας αγοράς -, ο βρετανός πρωθυπουργός μπήκε σε μια μάχη στην οποία η Βρετανία δεν είχε καμιά ελπίδα να επιβληθεί έναντι των μελών της ευρωζώνης με επικεφαλής τη Γαλλία και τη Γερμανία, υπογραμμίζουν σχολιαστές.

Ο Κάμερον φέρεται ότι είναι υπεύθυνος για ένα πολιτικό φιάσκο. Παρ’ όλο που οι ευρωσκεπτικιστές τον χειροκροτούν, η σύγκρουσή του με τους ευρωπαίους εταίρους του εικάζεται ότι θα εξασθενήσει τον κυβερνητικό συνασπισμό του με τους φιλοευρωπαίους Φιλελεύθερους Δημοκράτες. Και θα ενθαρρύνει τους ακραίους της Δεξιάς που απαιτούν μια αναθεώρηση της βρετανικής θέσης στους κόλπους της ΕΕ, ακόμη και τη διοργάνωση δημοψηφίσματος για τη συμμετοχή της Βρετανίας στην Ενωση. Ο αρχηγός των Φιλελεύθερων Δημοκρατών και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Νικ Κλεγκ αναμένεται πάντως ότι θα αντιταχθεί σε οποιαδήποτε αναδιαπραγμάτευση των όρων ένταξης της Βρετανίας στην ΕΕ.

Η βρετανική «Γκάρντιαν» επισημαίνει πως, μολονότι ο Κάμερον θα αντιμετωπιστεί ως ήρωας από μεγάλο μέρος του βρετανικού Τύπου, στην ουσία η Βρετανία ανέτρεψε υπό την ηγεσία του διπλωματικές προσπάθειες 50 ετών, για να εμποδιστεί μια γαλλογερμανική κυριαρχία στην Ευρώπη, και τώρα θα βρίσκεται έξω από το δωμάτιο όταν θα λαμβάνονται σημαντικές αποφάσεις για την ενιαία αγορά. Θα γίνει επίσης ο αποδιοπομπαίος τράγος αν το ευρώ τελικά καταρρεύσει, ενώ η διάθεση στο Σίτι, το οποίο τώρα πανηγυρίζει επειδή ο Κάμερον προστάτευσε τα συμφέροντά του, θα αλλάξει αν η αποτυχία να επιτευχθεί μια συμφωνία και των 27 κρατών – μελών της ΕΕ προκαλέσει περαιτέρω εντάσεις στο διεθνές τραπεζικό σύστημα, νομικές διενέξεις στο εσωτερικό της ΕΕ και τελικά οδηγήσει σε ευρωπαϊκή ύφεση. «Οι ηγέτες της ΕΕ θα πουν ότι, όταν τον χρειάστηκαν, ο Κάμερον τούς γύρισε την πλάτη», υπογραμμίζει η «Γκάρντιαν».

Η γαλλική «Μοντ» παραδέχεται πως οι Βρετανοί δεν έχουν καμιά ευθύνη για την κρίση του ευρώ ούτε για την ανικανότητα των ηγετών της ευρωζώνης να επιλύσουν τα προβλήματα των κρατικών χρεών τους. Δεν πιστεύουν σε μια πορεία προς μεγαλύτερη οικονομική και δημοσιονομική ολοκλήρωση, δεν πιστεύουν στην ευρωπαϊκή ιδέα. Από την αρχή της ευρωπαϊκής οικοδόμησης η Βρετανία είχε ζητήσει οι Συνθήκες να μην είναι απαραβίαστες, να υπάρχουν προνομιακές σχέσεις με τις ΗΠΑ, να προστατεύονται τα συμφέροντα του Σίτι και της εθνικής κυριαρχίας, να μειωθεί η βρετανική συνεισφορά στον κοινοτικό προϋπολογισμό. Η γαλλική εφημερίδα θυμίζει πως ο Σαρλ ντε Γκολ είχε αντιταχθεί στην είσοδο της Βρετανίας στην τότε Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα ενθυμούμενος τη φράση του Τσόρτσιλ: «Ανάμεσα στην Ευρώπη και την ανοικτή θάλασσα, η Αγγλία θα επιλέγει πάντα την ανοικτή θάλασσα». Στην πραγματικότητα, σχολιάζει η «Μοντ», οι Βρετανοί θέλουν μια Ευρώπη α λα καρτ όπου να μπορούν να επιλέγουν αυτό που τους αρέσει και να αρνούνται ό,τι δεν τους βολεύει. Χθες, όπως και σήμερα.