[Πρόσωπα] Γεφυροποιός στο Βέλγιο
Μετά τη Γιοχάνα Σιγκουρδαντότιρ στην Ισλανδία, ο νέος Πρωθυπουργός του Βελγίου είναι ο δεύτερος ανοικτά ομοφυλόφιλος πολιτικός που τίθεται επικεφαλής χώρας της ΕΕ
Πεντακόσιες σαράντα μία ημέρες μετά τις βουλευτικές εκλογές, το Βέλγιο κατάφερε να αποκτήσει μια κυβέρνηση και να βγει από τη μακρότερη πολιτική κρίση της ιστορίας του. Ο νέος Πρωθυπουργός Ελιό ντι Ρούπο, ο οποίος ορκίστηκε χθες επικεφαλής ενός κυβερνητικού συνασπισμού έξι κομμάτων, είναι γαλλόφωνος (για πρώτη φορά εδώ και πάνω από τριάντα χρόνια), σοσιαλιστής, εξηντάρης και ανοικτά ομοφυλόφιλος.
Ο Ντι Ρούπο ξεχωρίζει με το μόνιμο παπιγιόν του. «Αντανακλά ίσως την προσωπικότητά μου, καθώς είμαι σοβαρός, χωρίς όμως να παίρνω πολύ στα σοβαρά τον εαυτό μου», είχε αστειευτεί στον βελγικό Τύπο. Πέραν του στυλ, η διαδρομή του τον καθιστά επίσης έναν ασυνήθιστο πρωθυπουργό. Γιος αγροτών μεταναστών από την Ιταλία, ο Ελιό ντι Ρούπο γεννήθηκε το 1951 στο Μολανβέλτς, της Βαλλονίας, του γαλλόφωνου Νότου του Βελγίου. Ο θάνατος του πατέρα του, όταν ο Ελιό ήταν μόνον ενός έτους, υποχρέωσε τη μητέρα του να παραδώσει τρία από τα αδέλφια του στις φροντίδες της κοινωνικής πρόνοιας. Ωστόσο η δύσκολη παιδική ηλικία του δεν τον εμπόδισε να κάνει λαμπρές σπουδές, τις οποίες ολοκλήρωσε μ’ ένα διδακτορικό στη Χημεία. Από τα 17 του μπήκε στην πολιτική στους κόλπους του γαλλόφωνου Σοσιαλιστικού Κόμματος του Βελγίου.
Εξελέγη βουλευτής, μετά γερουσιαστής και το 1999 τέθηκε επικεφαλής του κόμματος. Από τη θέση αυτή συμμετείχε επί δέκα χρόνια στον σχηματισμό πολλών κυβερνήσεων, συμμαχώντας διαδοχικά με τους φιλελεύθερους, τους χριστιανοδημοκράτες και τους οικολόγους, ενώ διετέλεσε υπουργός Παιδείας και μετά αντιπρόεδρος της κυβέρνησης. Το όνομά του ουδέποτε συνδέθηκε με τα σκάνδαλα διαφθοράς και πελατειακών σχέσεων που στιγμάτισαν το κόμμα του και στο γεγονός αυτό οφείλεται σε σημαντικό βαθμό το ότι ανέλαβε επικεφαλής της βελγικής κυβέρνησης σε μια περίοδο που η Αριστερά βρίσκεται μάλλον σε ύφεση στην Ευρώπη.
Ωστόσο το 1996 ένα σκάνδαλο παραλίγο να του στοιχίσει την πολιτική σταδιοδρομία του. Η υπόθεση του παιδεραστή Ντιτρού συγκλόνιζε τότε τη χώρα και ένας νεαρός κατηγόρησε τον Ντι Ρούπο, αντιπρόεδρο τότε της κυβέρνησης, ότι τον είχε κακοποιήσει σεξουαλικά όταν ήταν ανήλικος. Η δικαστική έρευνα απάλλαξε πλήρως τον Ντι Ρούπο, όμως με την ευκαιρία αυτή ο Τύπος αποκάλυψε ότι είναι ομοφυλόφιλος.
Χθες ο βελγικός Τύπος επεσήμαινε πάντως περισσότερο την ιδιαιτερότητα ότι για πρώτη φορά σε 30 χρόνια ένας γαλλόφωνος αναλαμβάνει την πρωθυπουργία μιας χώρας με πληθυσμό κατά 60% φλαμανδόφωνο. Ο φλαμανδόφωνος Τύπος σχολίασε αρνητικά τα φλαμανδικά του νέου Πρωθυπουργού και ο επικεφαλής των φλαμανδών αυτονομιστών Μπαρτ ντε Βεβέρ μίλησε περιφρονητικά για την προφορά του: «Η νιγηριανή οικιακή βοηθός μου βρίσκεται δύο χρόνια στο Βέλγιο και μιλάει καλύτερα ολλανδικά από τον Ελιό», σχολίασε. Ο ενδιαφερόμενος διαβεβαιώνει πάντως ότι καταλαβαίνει τέλεια τα φλαμανδικά, υπόσχεται ότι θα βελτιώσει την προφορά του και ότι θα μιλάει φλαμανδικά στο Κοινοβούλιο. Και διεκδικεί τη θέση ειρηνοποιού μεταξύ των δύο Βελγίων…