Οταν η παρεμπόδιση της παρεκτροπής ονομάζεται «θεσμική εκτροπή»

Το ελληνικό δαιμόνιο, είναι γνωστό, στα ανέκδοτα τα δίνει όλα. Και μιλάει γλαφυρότατα, πίσω από τις γραμμές, για όλα εκείνα που μας χαρακτηρίζουν και μας έχουν ρίξει στον σημερινό βόρβορο.

Παράδειγμα: Ο Θεός βλέπει το πρόβλημα της Ελλάδας και τον κίνδυνο να καταστραφεί η χώρα και αποφασίζει άμεση παρέμβαση.

Κατεβαίνει στη Βουλή των Ελλήνων και λέει: «Ακούστε, ρεμάλια. Αποφάσισα να σας χαρίσω όλο το χρέος και να πριμοδοτήσω τη χώρα με άλλα τόσα ευρώ, ώστε να αναπτυχθεί και να μεγαλουργήσει. Επίσης, αποφάσισα να λύσω το ζήτημα των ελληνοτουρκικών σχέσεων, το Σκοπιανό και το Αλβανικό, και εφεξής οι λαοί αυτοί θα ζούνε σε απόλυτη αρμονία μαζί σας. Τέλος, θα ενωθεί η Κύπρος με την Ελλάδα, θα σας υποδείξω συγκεκριμένα μέρη όπου θα βγάλετε πετρέλαιο, φυσικό αέριο και πολύτιμα μέταλλα, και χαρίζω όλα τα δάνεια και των Ελλήνων προς τις τράπεζες».

Στο άκουσμα όλων αυτών το ελληνικό Κοινοβούλιο σείεται από ιαχές χαράς και χειροκροτήματα – από όλες τις παρατάξεις. Ο Θεός όμως τους κάνει νεύμα να καθήσουν και τους λέει: «Μισό λεπτό, ρεμάλια, ακούστε και το τελευταίο. Θέλω από εσάς να κάνετε και μια ελάχιστη παραχώρηση για όλα αυτά που δίνω στη χώρα που αγαπάτε».

Οι βουλευτές ωρύονται από τα έδρανα, ενθαρρύνοντας τον Θεό να συνεχίσει. «Θα ήθελα όσοι έχουν εκλεγεί την τελευταία 20ετία να φύγουν και να μην ξαναβάλουν ποτέ υποψηφιότητα ή να βρεθούν σε κυβερνητική θέση».

Η Βουλή παγώνει και οι βουλευτές αποσύρονται για να το σκεφτούν. Σε δύο ώρες εκδίδονται πύρινες ανακοινώσεις από τα κόμματα που καταγγέλλουν την «επέμβαση ξένου παράγοντα στη χώρα» και την «προώθηση εκβιαστικών διλημμάτων για την υποδούλωση της χώρας και του λαού της», ενώ πολλά ΜΜΕ μιλούν για «θεσμική εκτροπή από απρόκλητη και θρασεία επέμβαση του Θεού στο εσωτερικό μιας ανεξάρτητης δημοκρατίας».

Φοίβη