Απόδραση από το σύγχρονο «Νησί του Διαβόλου»

Σε ένα νησί-κάτεργο στα ανοικτά του Μεξικού αναβίωσε ο «Πεταλούδας» ή μάλλον η θεαματική απόδραση που έκανε γνωστό τον Ανρί Σαριέρ σε όλον τον κόσμο πρώτα από το βιβλίο του κι έπειτα από τη μεταφορά της ιστορίας στον κινηματογράφο με τον Στιβ ΜακΚουίν στον βασικό ρόλο. Πρωταγωνιστές αυτή τη φορά είναι έξι μεξικανοί κρατούμενοι, οι οποίοι επιχείρησαν να δραπετεύσουν από το Ισλας Μαρίας, σύμπλεγμα στο οποίο φιλοξενείται το τελευταίο νησί-κάτεργο στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Οι Μεξικανοί αναζήτησαν τον δρόμο προς την ελευθερία στα νερά του Ειρηνικού Ωκεανού χρησιμοποιώντας άδεια πλαστικά δοχεία αντί για σχεδίες. Μόνο που η δική τους απόπειρα δεν είχε την ίδια ευτυχή κατάληξη με την απόδραση του κατάδικου που το είχε σκάσει από το «Νησί του Διαβόλου» της γαλλικής Γουιάνας το 1944. Επειτα από 60 μίλια στη θάλασσα εντοπίστηκαν από διερχόμενο πλοίο. Ο καπετάνιος ειδοποίησε τις Αρχές κι έπειτα από λίγη ώρα άνδρες της Ακτοφυλακής «ψάρεψαν» τους έξι δραπέτες. Στην πραγματικότητα, τους έσωσαν. Οταν εντοπίστηκαν από το διερχόμενο πλοίο, οι «έξι» δεν κατευθύνονταν προς τις ακτές αλλά προς την ανοικτή θάλασσα. Κατά πάσα πιθανότητα είχαν παρασυρθεί από τα ισχυρά ρεύματα – αν δεν είχαν χάσει τον προσανατολισμό τους.

Το σύμπλεγμα Ισλας Μαρίας απέχει 70 μίλια από τις ακτές του Μεξικού. Το κάτεργο εγκαινιάστηκε το 1905 ως φυλακή υψίστης ασφαλείας. Τέθηκε εκτός λειτουργίας τη δεκαετία του 1990 στο πλαίσιο ενός προγράμματος εκσυγχρονισμού του σωφρονιστικού συστήματος. Το 2004, όμως, οι μεξικανικές Αρχές έκριναν σκόπιμο να ανοίξουν και πάλι το κάτεργο προκειμένου να ελαφρύνουν τα υπόλοιπα σωφρονιστικά καταστήματα από τον συνωστισμό. Οι κρατούμενοι που ζήλεψαν τη δόξα του «Πεταλούδα» ήταν έξι από τους 1.000 και πλέον που κρατούνται στο μεξικανικό «Νησί του Διαβόλου». Οι συνθήκες κράτησης πάντως είναι πολύ διαφορετικές. Αντίθετα με τον «Πεταλούδα» και τους συγκρατουμένους του που στριμώχνονταν σιδηροδέσμιοι σε βρώμικα κελιά, οι κρατούμενοι του Ισλας Μαρίας διαβιούν σε μικρά σπιτάκια με κήπο τον οποίο φροντίζουν οι ίδιοι. Προτού επιστρέψουν στις «οικίες» τους, οι έξι διάδοχοι του «Πεταλούδα», ηλικίας από 28 έως 39 χρόνων, μεταφέρθηκαν με σκάφος σε νοσοκομείο όπου υποβλήθηκαν σε προληπτικές εξετάσεις για να διαπιστωθεί ότι ήταν καλά στην υγεία τους. Ο «Πεταλούδας» δεν θα είχε ασφαλώς τέτοια μεταχείριση, αν αποτύγχανε το δικό του εγχείρημα. Ο Ανρί Σαριέρ όμως βρήκε τον δρόμο προς την ελευθερία και πέρασε τα επόμενα 23 χρόνια της ζωής του στη Βενεζουέλα περιμένοντας να παραγραφεί ένα έγκλημα, το οποίο ορκιζόταν ότι δεν είχε διαπράξει.