Η κρίση θα «χτυπήσει» το 2012 και τη γερμανική ανάπτυξη

Η πολιτική λιτότητας που υιοθέτησε η μεγαλύτερη ευρωπαϊκή οικονομία την τελευταία δεκαετία, σε συνδυασμό με την έμφαση στις εξαγωγές, έφερε τη Γερμανία σε πλεονεκτική θέση έναντι των εταίρων της, προκαλώντας όμως ανισορροπία ανάμεσα στις χώρες του Βορρά και του Νότου. Λόγω της κρίσης που «χτυπά» τον Νότο η γερμανική ανάπτυξη εκτιμάται πλέον ότι θα είναι παρελθόν το 2012, καθώς το 25% των εξαγωγών της κατευθύνεται σε Ιταλία, Ισπανία, Ιρλανδία και Ελλάδα, ενώ οι καθαρές επενδύσεις στη γερμανική βιομηχανία είναι πλέον οριακές.

Οι λύσεις που προτείνουν όμως οι γερμανοί πολιτικοί και οικονομολόγοι είναι εκ διαμέτρου αντίθετες, ενώ και οι ίδιοι παραδέχονται ότι ήταν «δειλοί» στα πρώτα βήματα της κρίσης, πριν από 18 μήνες περίπου. «Επρεπε να είχαμε βάλει νωρίτερα στη διαδικασία τους ιδιώτες», αναφέρουν χαρακτηριστικά.

«Δεν είναι καιρός για νέες ιδέες», υποστηρίζει μέλος της γερμανικής κυβέρνησης δίνοντας έμφαση στα συμφωνηθέντα και κάνοντας λόγο για έλλειψη εμπιστοσύνης μεταξύ των χωρών. Στον αντίποδα, ο επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας των Πρασίνων Γιούργκεν Τριτίν προτείνει ένα «Πράσινο Νιου Ντιλ», το οποίο θα βασίζεται στα ευρωομόλογα αλλά και στη μετατροπή του EFSF σε τράπεζα, ώστε να έχει περισσότερες πιθανότητες αντιμετώπισης της κρίσης.

Στο πίσω μέρος του μυαλού όλων όμως βρίσκεται το «φάντασμα» του πληθωρισμού, γι’ αυτό και είναι αντίθετοι στην προοπτική της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να «κόψει χρήμα». Αντίθετα, πολιτικοί αλλά και τεχνοκράτες υπερασπίζουν σε όλους τους τόνους την ανεξαρτησία της. Είναι και αυτός ένας εύσχημος τρόπος για να πουν ότι η Γερμανία θα κάνει «τα στραβά μάτια» αν η ΕΚΤ συνεχίσει να αγοράζει ιταλικά και ισπανικά ομόλογα από τη δευτερογενή αγορά, ώστε να εκτονώσει βραχυπρόθεσμα τις πιέσεις που δέχονται.