Μπράβο στον ΑΠΟΕΛ

Το ποδόσφαιρο είναι σκληρό. Εκδικείται όσους νομίζουν ότι τα γνωρίζουν όλα. Και κάποιοι στην Κύπρο πανηγυρίζουν την ώρα που εμείς στην Ελλάδα, οι δήθεν ειδικοί, συχνά-πυκνά πιστεύουμε πως έχουμε το αλάθητο για τα πάντα. Το θαύμα του ΑΠΟΕΛ δεν είναι ακριβώς «θαύμα». Πρόκειται για προϊόν σωστής δουλειάς. Αλλωστε επί πέντε συνεχόμενες αγωνιστικές ο ΑΠΟΕΛ φρόντιζε να διαψεύδει τους πάντες. Στηρίχθηκε αρχικά στον Χιώτη που εξεδιώχθη από την ΑΕΚ και αργότερα στον Πάρντο που δεν τα βρήκε με τον Ολυμπιακό. Ο Μαντούκα έμοιαζε με πολυφορεμένο πανωφόρι στην ΑΕΚ, αλλά στην Κύπρο είναι ένα παλτό κασμίρ. Να μην αναφερθούμε φυσικά στους Πουρσαϊτίδη και όσους αναζήτησαν οικειοθελώς καλύτερη τύχη στην Κύπρο και τελικά χαμογέλασαν πλατιά. Και στην ούγια γράφει Γιοβάνοβιτς. Ο Σέρβος με τη μακρά θητεία στον Ηρακλή προφανώς κρίθηκε ότι δεν κάνει για την ελληνική Λίγκα. Δεν πειράζει. Καλύτερα. Για να οδηγεί τον ΑΠΟΕΛ και να βάζει τα γυαλιά σε ομάδες τύπου Ζενίτ, Πόρτο και Σαχτάρ.