«Ο Μπερλουσκόνι πηγαίνει επιτέλους σπίτι του» φώναζαν εκατοντάδες συγκεντρωμένοι

«Σίλβιο, Σίλβιο!» φώναζαν ρυθμικά (κάποιοι) βουλευτές του Λαού της Ελευθερίας καθώς ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι έκανε το Σάββατο την τελευταία του πρωθυπουργική είσοδο στο ιταλικό Κοινοβούλιο. Βγαίνοντας λίγες ώρες αργότερα από την πολυτελή κατοικία του στη Ρώμη με κατεύθυνση το Κυρηνάλιο Μέγαρο, το θέαμα που αντίκρισε και οι ιαχές που άκουσε ο άνθρωπος που πρωταγωνιστούσε τα τελευταία 17 χρόνια στην πολιτική ζωή της Ιταλίας ήταν εντελώς διαφορετικά.

«Παλιάτσο, παλιάτσο, παλιάτσο!»… «Στη φυλακή, στη φυλακή!» φώναζαν μερικές εκατοντάδες συγκεντρωμένοι. Καθισμένος στο πίσω κάθισμα της λιμουζίνας του, ο Μπερλουσκόνι προσπάθησε να δείξει ατάραχος και ανεπηρέαστος – το βλέμμα του παρέμεινε καρφωμένο στα έγγραφα που κρατούσε. Η πικρία και το σοκ όμως ήταν πρόδηλα στο χλωμό πρόσωπό του. Οταν έφτασε στο Προεδρικό Μέγαρο στην κορυφή του υψηλότερου από τους επτά λόφους της Ρώμης, τον Κυρηνάλιο, η υποδοχή ήταν ακόμα χειρότερη, το πλήθος ακόμα μεγαλύτερο και οι ύβρεις αβάσταχτες για κάποιον που λάτρευε τις εκδηλώσεις λατρείας προς το πρόσωπό του.

«Ντροπή, μαφιόζε, μπάσταρδε! Αντε γ…». Ανάμεσα στους συγκεντρωμένους υπήρχαν και μερικοί «μπερλουσκονικοί» («είναι μοναδικός, αξέχαστος», έλεγε ο 25χρονος Μάσιμο ντέλα Σέτα), οι περισσότεροι εν τούτοις δήλωναν «πολύ χαρούμενοι που ο Μπερλουσκόνι πηγαίνει επιτέλους σπίτι του». Ανάμεσα στα σφυρίγματα και στα συνθήματα, στη μέση της πλατείας μια μικρή ορχήστρα, «συντονισμένη» μέσω Internet, ερμήνευε το χορωδιακό τμήμα «Αλληλούια» από τον «Μεσσία» του Χέντελ. Ωσπου να παραδώσει στον Τζόρτζιο Ναπολιτάνο την παραίτησή του το πλήθος απ’ έξω είχε γίνει τόσο εχθρικό, ώστε ο Καβαλιέρε υποχρεώθηκε να φύγει από μια πλαϊνή είσοδο που προοριζόταν άλλοτε για το υπηρετικό προσωπικό.