Ιστορίες και συνεντεύξεις παγκοσμιοποίησης

Εκτροφείς ταράνδων «συνομιλούν» με νομπελίστες οικονομολόγους. Ελληνες φοιτητές «κουβεντιάζουν» με αγρότισσες από την Παραγουάη και συνδικαλιστές από τη Γαλλία. Και Ινδιάνες της φυλής των Μάγια «συζητούν» με πολυεκατομμυριούχους εκδότες, ανέργους και πρώην αιχμαλώτους πολέμου. Χωρίς μερικοί να έχουν δει ποτέ τους υπολοίπους, είναι πρωταγωνιστές στο ίδιο έργο. Αγνωστοι μεταξύ τους αγωνίζονται για τον ίδιο σκοπό. Είναι όσοι στάθηκαν μπροστά στον φωτογραφικό φακό της Κατερίνας Μουρατίδη, της ελληνίδας φωτογράφου που ζει κι εργάζεται στο Βερολίνο. Και οι οποίοι προτείνουν μια «Εναλλακτική παγκοσμιοποίηση», όπως είναι και ο τίτλος της έκθεσης που φιλοξενεί το Ινστιτούτο Γκαίτε στο πλαίσιο του Athens Photo Festival. «Γιατί κάνεις αυτό που κάνεις;», είναι η ερώτηση που έθεσε η 40χρονη Κατερίνα Μουρατίδη στους 20 «ήρωές» της, οι οποίοι κι έχουν ένα κοινό σημείο: ασκούν κριτική στην παγκοσμιοποίηση.

«Γράφω, είμαι συγγραφέας, είμαι ψυχίατρος. Οταν δεν δρω – και δεν κάνω διάκριση ανάμεσα στη δράση και στη σκέψη -, δεν μπορώ να γράψω. Θα πήγαινα και στην Κόλαση ακόμα, αν μπορούσαμε έτσι να φτιάξουμε έναν καινούργιο κόσμο», απαντά η 80χρονη συγγραφέας και ψυχίατρος Ναβάλ ελ Σααντάβι από την Αίγυπτο.

«Για μένα το να αναλάβει κανείς δράση εναντίον της παγκοσμιοποίησης σημαίνει να υποστηρίζει ενεργά μια διαφορετική παγκόσμια πολιτική. Ελπίζω τα εγγόνια και τα δισέγγονά μας να μπορέσουν να ζήσουν τα πουλιά στα δέντρα και τα ψάρια στον ωκεανό», λέει ο 58χρονος γάλλος αγρότης συνδικαλιστής Ζοζέ Μποβέ.

«Το μόνο που μπορώ να πω στους ανθρώπους είναι το εξής: η δύναμη να αλλάξουν τον κόσμο βρίσκεται μέσα τους. Στην οργή τους, στην ανυποταξία τους, στους φόβους τους. Μπορούν να τα ιδιωτικοποιήσουν όλα, να μας πάρουν όλα τα υλικά αγαθά, όχι όμως και την ικανότητά μας να ονειρευόμαστε έναν καλύτερο κόσμο», υποστηρίζει ο εργάτης εκ Βολιβίας Οσκαρ Ολιβέρα.

Οι απαντήσεις όλων καταγράφηκαν σε μικρές συνεντεύξεις που συνοδεύουν τα πορτρέτα τους. Κι αν οι απόψεις τους ποικίλουν, όπως και οι καταβολές τους άλλωστε, καθώς ανάμεσά τους υπάρχουν χριστιανοί κι αθεϊστές από διαφορετικά σημεία του ορίζοντα, συγκλίνουν σε ένα σημείο: «Αν δεν αλλάξουμε νοοτροπία δεν πρόκειται η ανθρωπότητα να δει καλύτερες μέρες».

Μ.Α.