Τρίποντο στον χρόνο!
Αρχισε να μαθαίνει μπάσκετ κοριτσάκι 13 ετών. Το δελτίο της εκδόθηκε στις 9 Νοεμβρίου 1979. Παράλληλα μάθαινε τον κόσμο των μεταφορών δίπλα στον αυστηρό πατέρα της.
Κατερίνα Πεταχτή, ετών 46. Σύζυγος, μητέρα, παίκτρια... Μια Μαίρη Παναγιωταρά; Γιατί όχι!
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Μητέρα τριών παιδιών, σύζυγος, επαγγελματίας και φόργουορντ, η γεννημένη την Πρωτοχρονιά του 1965 Κατερίνα Πεταχτή συνεχίζει το μπάσκετ στον Θερμαϊκό Θέρμης σε ηλικία 46 ετών!
Η διεθνής Θεσσαλονικιά δεν δια-κρίνει στον ορίζοντα τέλος στην πλούσια αθλητική διαδρομή της.
«Δεν ξέρω για πόσα χρόνια θα συνεχίσω. Ισως όταν εμφανιστούν μπροστά μου αντίπαλες οι κόρες μου», λέει, ανέτοιμη να αντιμετωπίσει τις συνέπειες της πολύ δύσκολης απόφασης.
Ηδη συμφώνησε με τον Θερμαϊκό για την επόμενη σεζόν και ετοιμάζεται για προετοιμασία στο τέλος του μηνός.
Η 13χρονη Μαρία και η 10χρονη Χριστίνα ακολουθούν τα βήματα της μητέρας στις ακαδημίες του ΚΑΣ Ραιδεστού, ενώ ο 8χρονος Σωτήρης αναζητεί το αγαπημένο του σπορ, αν και ήδη έχει νιώσει τη μητρική στοργή στα κλειστά γήπεδα.
«Τον Σωτήρη τον έχω θηλάσει μέσα στα αποδυτήρια της Ζίμενς. Τη Χριστίνα την πήρα στο γήπεδο έξι μηνών στο ριλάξ. Δεν με ενόχλησε καθόλου. Την άφηνα δίπλα στις μπάλες», λέει, καθώς θυμάται τις πρώτες ημέρες του δύσκολου συνδυασμού της ζωογόνου δραστηριότητας με τα καθήκοντα της μητέρας.
Το μπάσκετ είναι καταλύτης σε όλες τις δραστηριότητες και το βαρύ πρόγραμμά της. «Η δουλειά, τα παιδιά και ο σύζυγος υπάρχουν στη ζωή όλων των γυναικών. Προσθέτοντας το μπάσκετ, ξεκουράζομαι. Με βοηθάει παντού, οπότε βρίσκω χρόνο για προπόνηση.
Συνειδητοποίησα τα τελευταία χρόνια ότι στις δύο ώρες προπόνησης δεν σκέπτομαι. Αδειάζει το μυαλό μου από ό,τι κι αν έχω πίσω μου. Την ώρα που μπαίνω στο γήπεδο έχω στο μυαλό μου την κίνηση, την πάσα, τις οδηγίες της προπονήτριας, γίνεται ένα κλικ στο μυαλό.
Tελειώνω την προπόνηση, φεύγω και πραγματικά το σκέφτομαι καμιά φορά: “Ξέχασα ότι έχω παιδιά και προβλήματα στη δουλειά με οτιδήποτε”.
Στην προπόνηση και το ματς δεν σκέφτομαι, παίζω, είμαι εκεί στο γήπεδο.
Ετσι ξεκουράζομαι ως άτομο. Μετά την προπόνηση έχω ηρεμία και τη μεταφέρω στην οικογένεια, τη δουλειά, σε όλες τις δραστηριότητες. Βγαίνουμε ωφελημένοι οικογενειακώς.
Μάλιστα, με το μπάσκετ γέμισα τόσο πολύ κάνοντας κάτι που μου αρέσει με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζω πολλά πράγματα με άλλη ματιά.
Δεν έχω απωθημένα. Αν ο εσωτερικός κόσμος σου είναι γεμάτος, νομίζω ότι όλοι οι τομείς πάνε καλά».
Google news
