Οταν κοιμόταν ο πατέρας μου

Μια ζωή στα γήπεδα του μπάσκετ, η Κατερίνα Πεταχτή δεν συναντάει πλέον πιο… ηλικιωμένη αντίπαλο. «Νομίζω ότι από τις εν ενεργεία παίκτριες είμαι η μεγαλύτερη. Από τις παλιές δεν παίζει καμία», λέει. Οι πρώτες προπονήσεις στον Μελιτέα έγιναν υπό καθεστώς απαγόρευσης. «Πηγαίναμε κάθε Κυριακή στις 2 μ.μ., όταν ο πατέρας μου έπεφτε για ύπνο, και κάθε Δευτέρα που πήγαινε για δουλειά». Το επόμενο βήμα ήταν επτά χρόνια στον Ηρακλή, ενώ στον ιστορικό Σπόρτιγκ, την εποχή της ακμής του και της κατάκτησης των τίτλων η πίεση σε πολύ υψηλό επίπεδο τη γοήτευσε. «Ηταν άλλη κατάσταση ο πρωταθλητισμός, ομάδα με δέκα πολύ καλές ισάξιες παίκτριες, πάρα πολλά ταξίδια, κάθε εβδομάδα με έναν σάκο στον ώμο. Ο πρωταθλητισμός μου άρεσε περισσότερο. Μου άρεσε να κάνω πρωινή και απογευματινή προπόνηση. Μου λείπει αυτό τώρα. Πρέπει να έχεις λίγο τρέλα για να κάνεις πρωταθλητισμό. Ηταν η πιο καλή περίοδος στο μπάσκετ». Και αποτελεσματική, με δύο πρωταθλήματα (1989-90, 1990-91) και ισάριθμα φάιναλ φορ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών.