[Γράμματα στις ματιές] Χωρίς τσίπα

Ο λόγος στους αναγνώστες

Ο Νίκος Κασνακίδης (Ταχ. Θυρίδα 62023, 15210, Χαλάνδρι), απευθυνόμενος στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, στην Ενωση Ξένων Ανταποκριτών και στην ΕΣΗΕΑ, γράφει:

«1. Δεν υπάρχει τσίπα σ’ αυτή τη χώρα;

2. Τι ρεζιλίκι να βλέπει η υφήλιος αυτό το αίσχος! Γιατί δεν διατίθεται ένας χώρος στους ημεδαπούς και ξένους δημοσιογράφους εντός του κτιρίου του Προεδρικού Μεγάρου, όπως λ.χ. γίνεται στον Λευκό Οίκο και αλλού, και να είναι οι δημοσιογράφοι στο πεζοδρόμιο και στον δρόμο; Και αν έβρεχε;

3. Η ανακοίνωση της Προεδρίας δεν θα μπορούσε να μοιράζεται με τάξη και να είναι σε τρεις γλώσσες (αγγλικά, γαλλικά και ισπανικά);

4. Είναι ανάγκη να δείχνουμε στον πολιτισμένο κόσμο ότι ήμασταν, είμαστε και θα παραμείνουμε κάφροι;».

Ο Μιχ. Γκρίλλας (Γαρέφη 3, Λάρισα) γράφει:

«Για να βγει η χώρα μας απ’ αυτή τη βαθιά κρίση και απ’ αυτόν τον λήθαργο και το άγρυπνο κώμα όπου έχει περιέλθει, συνέπεια κακών επιλογών και πολιτικών χειρισμών, όλων διαδοχικά των κυβερνήσεων, από το 1980 μέχρι σήμερα, απαιτείται καθολική προσπάθεια όλου του απανταχού Ελληνισμού, ανάταξη όλων των δυνάμεων του έθνους, μα πάνω απ’ όλα, όμως, συναίνεση και στοιχειώδης συνεννόηση μεταξύ όλων των πολιτικών κομμάτων και σύγκλιση σε ένα κοινά αποδεκτό πρόγραμμα εξόδου της πατρίδας μας από τα σημερινά τραγικά οικονομικά και κοινωνικά αδιέξοδα που βρίσκεται.

Η κυβέρνηση μιλά συνεχώς για μεταρρυθμίσεις, τομές και διορθωτικές αλλαγές και άλλα τινά, αφήνει όμως τελείως ανέπαφο τον χώρο εκείνο, που δημιουργεί και αναπαράγει καθημερινά τη λεγόμενη παθογένεια και τη φαυλότητα του πολιτικού μας συστήματος και αυτός δεν είναι άλλος από τον ναό της Δημοκρατίας, δηλαδή τη Βουλή των Ελλήνων, που λειτουργεί ακόμα δυστυχώς στην εποχή του Μαυρογιαλούρου.

Από εδώ πρέπει να αρχίσουμε την όποια προσπάθεια εκσυγχρονισμού της χώρας και της εξόδου αυτής από τη σημερινή κρίση. Απαιτείται χωρίς καμία άλλη χρονοτριβή και καθυστέρηση η δραστική μείωση του αριθμού των βουλευτών από 300, που είναι σήμερα, σε 200, που είναι συμβατή με το άρθρο 51 παρ. 1 του Συντάγματός μας και κατάργηση όλων ανεξαιρέτως των προνομίων των ψηφισμάτων και νόμων, που κατοχυρώνουν και νομιμοποιούν την ασυδοσία τους, την ασυλία τους, το ακαταδίωκτό τους και τις παχυλές αποζημιώσεις, όπως το ευκαταφρόνητο ποσό των 255 ευρώ την ημέρα (πριν από το Μνημόνιο το ποσό αυτό ήταν 300€) από τη συμμετοχή τους στα θερινά τμήματα της Βουλής και τις αναρίθμητες εξεταστικές επιτροπές, οι οποίες συστήνονται με διάφορες αιτιολογίες και που ουσιαστικά σε τίποτα δεν βοηθούν αυτόν τον τόπο αλλά απεναντίας τον βλάπτουν.

Οι πολιτικοί μας δεν πρέπει να ξεχνούν ποτέ τους ότι η διοίκηση ασκείται διά του παραδείγματος, κάτι που δυστυχώς λείπει παντελώς απ’ αυτή τη δύσμοιρη χώρα. Πρέπει δηλαδή με λίγα και απλά λόγια οι εκπρόσωποι του έθνους, οι λεγόμενοι και Εθνοπατέρες, να αρθούν υπεράνω των μικροκομματικών σκοπιμοτήτων και όποιας προσωπικής ιδιοτέλειας, να φανούν πραγματικοί ηγέτες του έθνους, δεχόμενοι ασμένως τη δραστική μείωση του αριθμού των βουλευτών, δίδοντας με αυτή τη γενναία πράγματι πράξη τους το παράδειγμα στον ελληνικό λαό και την αφετηρία ενός νέου ξεκινήματος».