Οταν η Ευρώπη άντεχε τον αυτοσαρκασμό

Σε μια Ευρώπη που η οικονομική κρίση μοιάζει να διαβρώνει επικίνδυνα τις αξίες της, πυροδοτώντας έναν πολεμικό λαϊκισμό που εκμεταλλεύεται άγρια αρνητικά στερεότυπα, δεν μπορεί να μην νοσταλγούμε εκείνο το χιούμορ των Uderzo – Coscigny στον «Αστερίξ», που έκανε τους ευρωπαίους και τους εγχώριους λάτρεις του να διασκεδάζουν με τον τρόπο που τα αξιοποιούσαν στις δικές τους ιστορίες. Τότε η Ευρώπη άντεχε τον αυτοσαρκασμό. Με τον ίδιο τρόπο επιχείρησαν την προσέγγιση του γαλλικού και του γερμανικού λαού μέσω του καναλιού Canal Ρlus πριν από δυο δεκαετίες εμπνευσμένοι τηλεοπτικοί παραγωγοί υπό την επήρεια του ενωτικού πνεύματος των ηγετών τους (Μιτεράν και Κολ), δημιουργώντας ξεκαρδιστικά φιλμάκια που διακωμωδούσαν τα στερεότυπα της συμπεριφοράς και των δυο πλευρών. Αλήστου μνήμης και οι σειρές που σατίριζαν τα βρετανικά πολιτικά ήθη – όχι δα και τόσο διαφορετικά από τα εγχώρια.

Δυστυχώς, μια πτυχή της κρίσης είναι ότι ένα ωμό τηλεοπτικό τελετουργικό αναλαμβάνει πλέον να διαχειριστεί μια «κατανόηση» των λαών, η οποία δεν μπορεί παρά να σφραγίζεται από τη σκληρή αισθητική του.