Φοίβη Αθηναίου

Ποιος είδε

αντρίκειο σήμερα;

Αγαπητή κυρία Φοίβη,

Πολύ σωστά έγραφε αναγνώστριά σας τις προάλλες: αφού θα έχουμε ξένους επιτηρητές στα οικονομικά και πολιτικά μας (απόδειξη και η επιβολή από ξένα κέντρα του ερωτήματος για το δημοψήφισμα ύστερα από την άκρως επικίνδυνη γκάφα εκείνου που θέλει να ονομάζεται πρωθυπουργός), γιατί να πληρώνουμε αδρά τόσους βουλευτές, υπουργούς και υπαλλήλους της Βουλής;

Θα μου πείτε, για να διατηρήσουμε, έστω και σε ώρα τέτοιας κατάπτωσης, τους θεσμούς και το δημοκρατικό πολίτευμα. Τόσο ακριβά όμως; Τόσο πανάκριβα; Γιατί οι πολιτικοί μας και οι υπάλληλοι της Βουλής, τους οποίους καλύπτουν πεισματικά όλοι σε κάθε ανομία, είναι οι μόνοι που δεν έχουν επηρεαστεί ουσιαστικά από την κρίση. Και μόνον για λόγους εντυπωσιασμού έδωσαν υποτίθεται έναν από τους πολλούς (δεκαέξι, δεκαοκτώ;) παχυλότατους μισθούς τους, δίχως βεβαίως τα ακόμη πιο παχυλά επιδόματα και τα σκανδαλώδη έξοδα που τους δικαιολογούνται. Και αυτό την ώρα που παλιοί και νυν βουλευτές διεκδικούσαν και έπαιρναν παχυλά αναδρομικά.

Μα ούτε ένας σοβαρός; Ούτε ένας τίμιος; Ούτε ένας; Ούτε καν ο πρώτος πολίτης τούτης της δοκιμαζόμενης χώρας; Να βγουν να πουν ότι θα μειώσουν, έστω συμβολικά κι εκείνοι, τους τεράστιους μισθούς τους, την ώρα που οι συντάξεις των 700 ευρώ κατεβαίνουν στα 500, μείον τόσους φόρους και χαράτσια που μας επιβάλλουν;

Και μετά λέμε πως ζούμε στη χώρα της Δημοκρατίας. Και πως διατηρούμε τους θεσμούς. Τον ελληνικό θεσμό της ανθρωπιάς και της μη καταλήστευσης κανείς δεν τον τηρεί από δαύτους.

Με αγανάκτηση για τέτοια

μεγάλη αδικία, Νίκος Σταυρόπουλος, συνταξιούχος

Να σας αναφέρω, αγαπητέ Νίκο, ότι στην ίδια αυτή Ελλαδίτσα, που ήταν και τότε σε κρίση και βουτηγμένη στην τίμια – πάντως – φτώχεια, ο Ιωάννης Καποδίστριας (όπως μου θύμισε ο αναγνώστης Δημήτρης Σάκαλακ) είχε δώσει γενναία, αντρίκεια το στίγμα του, μιλώντας στην Δ’ Εθνοσυνέλευση: «Ελπίζω ότι όσοι εξ υμών συμμετάσχουν εις την κυβέρνησιν θέλουν γνωρίσει μεθ’ εμού ότι εις τας παρούσας περιπτώσεις, όσοι ευρίσκονται εις δημόσια υπουργήματα δεν είναι δυνατόν να λαμβάνουν μισθούς αναλόγως με τον βαθμό του υψηλού υπουργήματός των και με τας εκδουλεύσεις των, αλλ’ ότι οι μισθοί ούτοι πρέπει να αναλογούν ακριβώς με τα χρηματικά μέσα τα οποία έχει η κυβέρνησις εις την εξουσίαν της… Εφ’ όσον τα ιδιαίτερα εισοδήματά μου αρκούν διά να ζήσω, αρνούμαι να εγγίσω μέχρι και του οβολού τα δημόσια χρήματα, ενώ ευρισκόμεθα εις το μέσον ερειπίων και ανθρώπων βυθισμένων εις εσχάτην πενίαν». Βέβαια, τότε η Ελλαδίτσα είχε και φιλότιμο και άντρες της Δημοκρατίας – τι παράξενο: σήμερα μόνον κάποιες γυναίκες σηκώνουν… αντρίκεια, υποκριτικά ή μη ποιος ξέρει, κάποιο ανάστημα! Αλλα τα μεγέθη σήμερα. Μικράααααα, πολύ μικράααααα… Εως ανύπαρκτα. Οπως και το φιλότιμο και το (αληθινό) αντριλίκι. Κατά πώς γράφει και ο Γιάννης Πρετεντέρης, «δυστυχώς, αυτά είναι τα κυβικά τους. Περιορίζονται σε κόλπα, εφευρήματα και κουτοπονηριές για να συντηρούν την ψευδαίσθηση ότι ο τόπος διαθέτει ηγεσία, κυβέρνηση και πολιτικούς».

Μη μου την

παρεκτροπή τάραττε

Αγαπητή Φοίβη,

Μήπως οι «συνδικαλιστές» της ΕΡΤ όταν απεργούν και πληρώνονται από εμάς, έχουν ρωτήσει συναδέλφους τους στο εξωτερικό αν συμφωνούν στο να στερείται ο φορολογούμενος τη δημόσια ενημέρωσή του και να αναγκάζεται να προσφεύγει στα ιδιωτικά κανάλια; Αν τους πουν ότι έχουν δικαίωμα να απεργούν, ξεσπώντας και τιμωρώντας τον απλό πολίτη – όπως και λοιποί δημόσιοι υπάλληλοι – ας μας ενημερώσουν για να τους λέμε «καλά κάνετε».

Φιλικά, Χρίστος Τσαχπίνης –

Καβαλιώτης, Γερμανία

Οχι ότι δεν έχουν τα δίκια τους και οι απεργοί, αλλά στην Ελλαδάρα, αγαπητέ Χρίστο, τρία πράγματα είναι ιερά και παραμένουν ατιμώρητα σε όποια παρεκτροπή και να βρεθούν: η πολιτική, ο συνδικαλισμός και η φοροδιαφυγή. Ετσι μας τα φτιάξανε αυτοί που με ευκολία φτάνουν έως και σε απροκάλυπτες πράξεις εθνικής μειοδοσίας και εξευτελισμού από ξένους ηγέτες.