Χρήστος Φερεντίνος: η ποιότητα του μέτρου

Μπορεί να μην ήταν επιλογή του να παρουσιάζει πρωινάδικο, αλλά ο επαγγελματίας στις δύσκολες στιγμές φαίνεται και ο Φερεντίνος (φωτογραφία αριστερά) ανήκει σε μια σπάνια κατηγορία παρουσιαστών στην εγχώρια τηλεόραση και δη την ιδιωτική, παραμένει σταθερός και ισορροπημένος χωρίς να κάνει θέαμα τον εαυτό του, ήτοι να γίνεται νούμερο κυνηγώντας νούμερα. Μέχρι σήμερα, τουλάχιστον. Αλλά είναι πολλά τα χρόνια που υπηρετεί το μέσο με αυτή, την προσωπική εντέλει συνέπεια. Μοναδικός του αντίπαλος πλέον, ο ιδρυματισμός του καθημερινού και δη του πρωινάδικου. Γιατί το είδος αυτών των προγραμμάτων διαμορφώνει ένα ασφυκτικά κλειστοφοβικό σύστημα (διασημοτήτων, ψευδογεονότων κ.λπ.), του το προσφέρει και στο φιλοθεάμον, η καθημερινή αναπαραγωγή του οποίου δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι αυτό είναι και τα όρια του κόσμου. Και όπως είναι φυσικό, μέσα σε αυτούς τους στενούς ορίζοντες όσοι είναι καθημερινά εμπρός από τις κάμερες, οι παρουσιαστές αισθάνονται εαυτούς ιδανικούς εκφραστές του αισθήματος του κοινού. Χάνουν το μέτρο, χάνουν εν τέλει και την επαφή με τον κόσμο και το κοινό και προσκολλώνται στην ψευδοεικόνα για τον εαυτό τους, που την κατασκευάζει το τελετουργικό της εκπομπής τους. Θύματα του φαύλου κύκλου των τηλεψευδαισθήσεων και αυτοί.

Το προσόν του Φερεντίνου μέχρι σήμερα υπήρξε το μέτρο. Καμιά υπερβολή, κανένα ολίσθημα προς σαχλαμαρίζουσες συμπεριφορές για να φανεί τάχα προσιτός. Είναι άμεσος, ευχάριστος, χωρίς να λέει σοφίες, διατηρώντας σπάνιο ήθος στον λόγο του, που αποτυπώνεται σε μια πολύ φυσική κοινωνική ευαισθησία ή να την χαρακτηρίσουμε ωριμότητα και αντίληψη για τη σύγχρονη κοινωνία και τις διαφορετικές κοινωνικές ομάδες απέναντί του. Δεν προσβάλλει τον εαυτό του και κατά συνέπεια ούτε το κοινό. Δεν επιδίδεται σε πικρόχολα σχόλια για άλλους επαγγελματίες. Με άλλα λόγια, έχει τα αυτονόητα προσόντα ενός επαγγελματία της τηλεόρασης που απευθύνεται σε ένα μεγάλο και σύνθετο κοινό υπηρετώντας απλώς την ψυχαγωγία του χωρίς να επιχειρεί να του επιβληθεί, είτε ως τρόπος σκέψης είτε ως προσωπικότητα ευάλωτη που χρειάζεται «στοργή και προδέρμ» από το φιλοθεάμον Εχει δρόμο μπροστά του στο πρωινό του Αnt1 και δεν έχει δίπλα του το ιδανικό του συμπλήρωμα.