Στην κρίση «μάθε τέχνη κι άσ’ τηνε»

Ηοικονομική κρίση έχει αναγκάσει αρκετούς να προσθέσουν στο βιογραφικό τους σημείωμα ως προσόντα δεξιότητες που πριν ήταν απλά χόμπι.

Για κάποιους ήταν απόλυτα λογική εξέλιξη το ότι ακολούθησαν επαγγελματικά τη μεγάλη τους αγάπη, ακόμη κι αν αυτή ήταν διαφορετική από την προηγούμενη εργασιακή τους εμπειρία ή τις σπουδές τους. Για άλλους, πάλι, ήταν περισσότερο μια ανάγκη για να μπορέσουν να αντεπεξέλθουν στις οικονομικές τους υποχρεώσεις. Υπάρχουν, ωστόσο, κι εκείνοι οι οποίοι έχουν μεν πρωινή δουλειά, είδαν όμως στην ασχολία που μέχρι εκείνη τη στιγμή αφιέρωναν ελάχιστο χρόνο το δεύτερο επάγγελμά τους. «Η εποχή είναι τέτοια που μας κάνει να ψάχνουμε την καριέρα ακόμη και σε πράγματα που μέχρι τώρα απλά μας ευχαριστούσαν», λένε.

Τέσσερις άνθρωποι, οι οποίοι έκαναν το χόμπι τους επάγγελμα, μιλούν στα «ΝΕΑ» για τη νέα στροφή στην εργασιακή τους πορεία, η οποία, απ’ ό,τι λένε, μέχρι στιγμής τους έχει βγει σε καλό. Ωστόσο, επισημαίνουν πως είναι εντελώς διαφορετικό να κάνει κάποιος ένα χόμπι από το να κάνει αυτό το χόμπι επάγγελμα.

Στροφή στην παραδοση. Τους τελευταίους δύο μήνες άνοιξε ένα παραδοσιακό παντοπωλείο στη μαρίνα Φλοίσβου με προϊόντα από όλη την Ελλάδα. Σύγγλινο Μάνης, κρητικούς ντάκους, σπιτικές μαρμελάδες και σάλτσες, παστέλια Ρόδου είναι μερικά μόνο από τα προϊόντα που θα βρει κανείς στο κατάστημα της Μίνας Κακανιά.

Η επιλογή της να ανοίξει μια τέτοια παραδοσιακή επιχείρηση δεν ήταν τυχαία. Η αγάπη της για τη μαγειρική ήταν αυτή που την έκανε να ασχοληθεί με τον χώρο, αν και 15 χρόνια πριν το επάγγελμά της ήταν διαφορετικό.

«Μεγάλωσα στο Ψυχικό, σπούδασα στη Βοστώνη και για 12 χρόνια έζησα στη Νάουσα της Πάρου. Εκεί ήθελα να μεγαλώσουν τα παιδιά μου. Η δουλειά μου στο νησί ήταν καλοκαιρινή, διατηρούσα κατάστημα με γυναικεία αξεσουάρ. Πάντα, όμως, το πάθος μου ήταν το φαγητό και η μαγειρική», εξηγεί στα «ΝΕΑ». Λίγο μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, το 2004, η μετακόμισή της στην Αθήνα συνέπεσε με την κυκλοφορία γνωστού περιοδικού γαστρονομίας, στο οποίο άρχισε να γράφει.

«Ετσι, μπήκα και επαγγελματικά πια στον κόσμο της μαγειρικής». Το επόμενο, δε, εργασιακό της βήμα ήταν να γίνει υπεύθυνη σε τηλεοπτικό παιχνίδι μαγειρικής.

Ωστόσο, όταν πριν από μήνες έβλεπε πως αυτός ο επαγγελματικός κύκλος ολοκληρώνεται και κλείνει, έπρεπε να δει τι θα κάνει κι αποφάσισε να φτιάξει κάτι δικό της.

«Είμαι της φιλοσοφίας πως άμα θέλεις κάτι πολύ, πάντα θα βρεθεί ο δρόμος. Ετσι, άνοιξα το παντοπωλείο, προσφέροντας γεύσεις από διάφορες ελληνικές γωνιές, τις οποίες θέλω να γνωρίσουν έλληνες και ξένοι πελάτες. Κι αυτό ήταν εύκολο για μένα καθώς τόσα χρόνια γνώρισα πολλούς έλληνες παραγωγούς».