Κοινωνικές προσεγγίσεις

Μια συμφιλιωτική παρέμβαση, στη διαμάχη μεταξύ νεωτερικής και μετανεωτερικής κοινωνικής θεωρίας, επιχειρεί στο παρόν βιβλίο του ο ομότιμος καθηγητής Κοινωνιολογίας στο London School of Economics Νίκος Π. Μουζέλης. Οι ολιστικές προσεγγίσεις της νεωτερικής θεωρίας απορρίπτονται ως οικονομιστικές και ουσιοκρατικές και κατ’ επέκταση ως αυταρχικές προσεγγίσεις ενώ οι μετανεωτερικές θεωρήσεις κατηγορούνται από τους νεωτεριστές για την απόρριψη των «ολιστικών εννοιολογικών πλαισίων» που διευκολύνουν την αντίληψη του τρόπου σύστασης, αναπαραγωγής και εξέλιξης των κοινωνικών ολοτήτων. Ο Μουζέλης εστιάζει κυρίως στην προβληματική σύστημα/φορέας δράσης. Με αφετηρία και διαρκές σημείο αναφοράς το έργο του Τάλκοτ Πάρσονς (θεωρείται ο πατέρας της σύγχρονης κοινωνιολογικής θεωρίας) αλλά και τις κριτικές που δέχτηκε για την εμμονή του με τη συστημική λογική, και ύστερα από μια κριτική παρουσίαση σημαντικών νεωτερικών και μεταμοντέρνων κοινωνικών θεωριών (Γκίντενς, Μπουρντιέ, Χάμπερμας, Λόκγουντ κ.ά.), ο έλληνας κοινωνιολόγος επεξεργάζεται μια ενδιάμεση θέση μεταξύ των ολιστικών/θετικιστικών και μετανεωτερικών/σχετικιστικών μεθόδων κοινωνικής ανάλυσης. Αυτό που προτείνει ο Μουζέλης είναι ένας «μη-ουσιοκρατικός ολισμός», ικανός να φέρει πιο κοντά τον κυρίαρχο, μετανεωτερικό και αντι-ουσιοκρατικό προσανατολισμό από τη μία μεριά, και συγκεκριμένα ολιστικά εννοιολογικά εργαλεία της κλασικής κοινωνιολογικής ανάλυσης από την άλλη.