«Η τακτική στο ποδόσφαιρο προχωρά όπως ακριβώς και η ζωή»

Το δυνατό χειροκρότημα ήταν η ανταμοιβή για τις προσπάθειες του Στέλιου Γιαννακόπουλου.

Ο πρώην πρωταθλητής Ευρώπης το 2004 υπήρξε στο ΣΕΦ παίκτης – προπονητής. Τι σημαίνει αυτό; Κάθε υποψήφιος για να περάσει τα πρακτικά του μαθήματα προχωρά στην κατάρτιση ενός σχεδίου. Μπαίνει στο χορτάρι, δίνει οδηγίες στους συμπαίκτες του, εφαρμόζει την τακτική και μετά γνωρίζει την αποθέωση από όσους συναδέλφους του μένουν και παρακολουθούν κάτω από την τέντα.

«Πρέπει, φυσικά, να έχουμε κατά νου ένα εναλλακτικό σχέδιο. Γιατί ναι μεν εμείς δίνουμε τις εντολές με βάση το πώς θα παίξει ο αντίπαλος, αλλά τι θα γίνει αν δεν προκύψει αυτό που περιμένουμε; Χρειάζεται, συνεπώς, να είμαστε ελαστικοί. Γρήγοροι στη σκέψη. Με ταλέντο να προσαρμοζόμαστε σε κάθε δυσκολία, σε όλες τις αντίξοες συνθήκες κατά τη διάρκεια του αγώνα. Και βέβαια, ακούμε συχνά παρατηρήσεις από τους καθηγητές. Λογικό δεν είναι; Σε κάθε άλλη περίπτωση, τα λάθη δεν θα μας δίδασκαν τίποτα», τονίζει ο «μίστερ 7» της εποχής των θριάμβων του Ολυμπιακού.

Συνεχίζει ως εξής: «Το ποδόσφαιρο είναι κεφάλαιο στη ζωή μου. Βοηθήσαμε συλλόγους και Εθνική, θέλουμε να μείνουμε στον χώρο. Να μάθουμε νέα πράγματα, γιατί η τακτική προχωρά όπως και η ζωή. Στην πρακτική μου, η εργασία αφορούσε επίθεση με σύστημα 4-4-2, με ρόμβο. Να καθοδηγήσω τον επιθετικό στην αντίπαλη περιοχή, σε άμεση συνεργασία με τους λοιπούς κυνηγούς». Και μάλλον ο Γιαννακόπουλος πέρασε τις εξετάσεις, είχε plan Β, αν κρίνουμε από το πώς υποδέχθηκε το κοινό την όλη επιθετική προσπάθεια που έκανε η ομάδα του…