[Πρόσωπα] Ο πρωταθλητής των 80 δολαρίων

Μια ντουζίνα τρομαγμένα άλογα στριμώχνονταν πάνω στην καρότσα ενός παλιού φορτηγού. Ηταν μια κρύα μέρα του Φλεβάρη του 1956 στην κομητεία του Λάνκαστερ, στην Πενσιλβάνια των ΗΠΑ, και τα άλογα δεν είχαν στην πλάτη τους κουβέρτες για να τα κρατούν ζεστά, τα πόδια τους δεν ήταν τυλιγμένα για να προστατεύονται κατά το ταξίδι, το πάτωμα της καρότσας δεν ήταν στρωμένο με άχυρα, δεν υπήρχε σανός για να τρώνε. Ηταν άλογα εργασίας που είχαν τελειώσει την «ωφέλιμη» ζωή τους και προορίζονταν για το σφαγείο.

Ηταν επίσης τα μοναδικά άλογα που βρίσκονταν ακόμη στον χώρο της δημοπρασίας όταν έφτασε, πολύ καθυστερημένος, ο δάσκαλος ιππασίας Χάρι ντε Λέιερ. Μπορούσε να μυρίσει τον φόβο των ζώων, ο ήχος από τις οπλές τους πάνω στο γυμνό μέταλλο ήταν εκκωφαντικός. Ομως ένα από τα άλογα στεκόταν ήσυχο και, όταν εκείνος άπλωσε την παλάμη του, έχωσε μέσα της τη μουσούδα του. Ο Χάρι είχε κάνει πέντε ώρες δρόμο από το μικρό αγρόκτημά του στο Λονγκ Αϊλαντ και δεν ήθελε να επιστρέψει άπρακτος. Ετσι αγόρασε το άλογο δίνοντας 80 δολάρια, ενώ την ίδια στιγμή αναρωτιόταν μήπως τον πιάνουν κορόιδο. Δύο χρόνια αργότερα, το 1958, ο Σνόουμαν, όπως ονόμασε το άλογο που έσωσε από το σφαγείο, κέρδιζε το Εθνικό Ιππικό Πρωτάθλημα των ΗΠΑ.

Την αληθινή ιστορία του αλόγου που αντάμειψε τον άνθρωπο που το έσωσε πηδώντας εμπόδια δύο μέτρων αφηγείται η Ελίζαμπεθ Λετς στο βιβλίο της «Ο πρωταθλητής των ογδόντα δολαρίων». «Ακόμη και σήμερα, όταν ζητάς από τον Χάρι να σου μιλήσει για την ημέρα που βρήκε τον Σνόουμαν, απαντά: “Δεν το ήξερα τότε, όμως ήταν η πιο τυχερή ημέρα της ζωής μου”», λέει η Λετς. «Το πήρε από εκείνο το φορτηγό και το άλογο του το ξεπλήρωσε ξανά και ξανά και ξανά».

Ο Χάρι ντε Λέιερ γεννήθηκε το 1928 στο μικρό χωριό Σεντ Εντενρόντε της Ολλανδίας. Μεγάλωσε με 11 αδέλφια, ο πατέρας του ήταν ζυθοποιός κι αυτός περιποιόταν τα άλογα με τα οποία διένεμαν την μπίρα. Εφηβος πήρε μέρος στην αντίσταση κατά των Ναζί και μετά τον πόλεμο μετανάστευσε με τη γυναίκα του στις ΗΠΑ έχοντας στην τσέπη μόλις 160 δολάρια. Εκεί άρχισε να δουλεύει ως δάσκαλος ιππασίας, αγόρασε τον Σνόουμαν και λίγο αργότερα τον πούλησε, όμως το άλογο επέστρεψε σ’ αυτόν πηδώντας πάνω από δεκάδες φράκτες. Ο Χάρι το πήρε πίσω και άρχισε να το εκπαιδεύει. Η εμπιστοσύνη ανάμεσα στον άνθρωπο και το άλογο ήταν τέτοια ώστε τη στιγμή που ο Σνόουμαν πηδούσε το εμπόδιο, ο Χάρι άφηνε τα γκέμια. Εγιναν και οι δύο διάσημοι κερδίζοντας το πρωτάθλημα, ωστόσο τα χρήματα και η δόξα δεν έκαναν τον Χάρι να αλλάξει καριέρα. Ογδόντα τριών ετών σήμερα, εξακολουθεί να ιππεύει δυο-τρία άλογα κάθε μέρα.