Με ντιζάιν διαχρονικό

Μην κρίνεις από τα άσπρα του μαλλιά ούτε από το γεγονός ότι ο Νικ Λόου ήταν ένας από εκείνους που ξεκινούσαν το new wave τότε, στα μέσα της δεκαετίας του ’70 στην Αγγλία. Ή κρίνε και από αυτά, γιατί ισχύουν.

Διακριτικός, χαμηλόφωνος, διαβολικά ευφυής, εντυπωσιακά καίριος, εύστοχος και σταθερά cool τύπος, ιδανικός συνοδηγός – θα ήταν – δίπλα στο Ράιαν Γκόσλινγκ στο «Drive». Και αυτό έρχεται μαζί με τα τραγούδια.

Είναι ο Νικ Λόου που κάποτε έγραψε το «(What’s So Funny About) Peace, Love and Understanding» το οποίο ο Ελβις Κοστέλο έκανε επιτυχία, το θρυλικό «Cruel To Be Kind» και άλλα από αυτά που αν κάποια στιγμή άκουσες μπορεί και να τα έχεις μαζί σου για μια ζωή. Ο Νικ Λόου λοιπόν, μετά το «At My Age» του 2007, επιστρέφει με το «The Old Magic», σε ρετρό αμπαλάζ με διαχρονικό μουσικό ντιζάιν.

Μπορεί η εποχή τώρα να είναι αλλού, η ποπ να έχει γίνει πολύπλοκη υπόθεση, πειθαρχημένη στη λογική της οθόνης, οι στίχοι σήμερα να μιλάνε για facebook και νευρώσεις, τα τραγούδια να κυκλοφορούν σε «εφαρμογές» για smart phones, αλλά το μήνυμα και η επικοινωνία είναι η φλούδα και το κουκούτσι σε όλα αυτά.

Ετσι ο Λόου μετατρέπει το «εχθρικό περιβάλλον» σε πρώτο σύμμαχο και ξεκινάει με πρώτο στίχο, στο «Checkout Time», «I’m sixty-one years old now, Lord I never thought I’d see 30» / «Είμαι 61 χρονών σήμερα, Θεέ μου, ποτέ δεν πίστεψα ότι θα έβλεπα τα 30». Κάπως έτσι προλαβαίνει τις κακόβουλες επιθέσεις. Και είναι καλός σε αυτό.

Ο χρόνος λοιπόν παίρνει ρόλο διακοσμητικό. Δηλαδή το άλμπουμ αυτό θα μπορούσε να είχε γίνει οποιαδήποτε στιγμή στη ροκ, κάντρι και ποπ ιστορία. Πάντα επίκαιρο, με την κομψότητα της vintage γραφής και τις αιώνιες αξίες της ανθρώπινης ύπαρξης – ε, ναι, κι αυτό. Κάπως έτσι, και η ζωή συνεχίζεται και αρκεί αυτό για να σε κρατάει απασχολημένο. Στο τελευταίο κομμάτι και αφού έχει διασκευάσει με στυλ το «Poisoned Rose» του Κοστέλο και το «Shame On The Rain» του Τομ Τ. Χολ με τρυφερότητα, ο Λόου κλείνει την «Παλιά μαγεία» του σαν βιβλίο που θες να ρίξεις μια τελευταία ματιά. Το «You Don’t Know Me» κάνει τη δουλειά, κλείνει το μάτι και σου λέει πως έχει ακόμη μερικά τραγούδια στο τσεπάκι.