Όταν κάποιος δεν μπορεί να «κρατήσει» σχέση

Είμαι 37 ετών. Αν και έχω κάνει πολλές σχέσεις, αδυνατώ να δημιουργήσω μόνιμη. Το περισσότερο που έχει κρατήσει σχέση μου είναι 3 μήνες. Γιατί συμβαίνει αυτό;

Η Ψυχολογία θεωρεί ότι οτιδήποτε επαναλαμβάνεται δεν είναι τυχαίο. Σε κάθε σχέση, το πώς σχετιζόμαστε με το άλλο φύλο, τα κριτήρια στις επιλογές συντρόφου, τα συναισθήματα που τείνουν να μας κατακλύζουν, οι επαναλήψεις στην συμπεριφορά μας απέναντι στον άλλον, το πώς και γιατί λήγουμε μια σχέση ή δεχόμαστε την απώλειά της, όλα συγκλίνουν στο ποιοι είμαστε, τι κουβαλάμε μέσα μας από το παρελθόν και τι κάνουμε για να το αντιμετωπίσουμε ή να το κουκουλώσουμε.

Η αδυναμία σας να διατηρήσετε σχέση ενδέχεται να σηματοδοτεί μία δυσκολία στην διαχείριση της εγγύτητας με τον σημαντικό Άλλον. 

Οι ενήλικες οι οποίοι ως παιδιά είχαν εγκαταλειφθεί συναισθηματικά από τα πρόσωπα που τους φρόντιζαν τείνουν να εγκαταλείπουν οι ίδιοι πρόωρα τους συντρόφους τους προκειμένου να αποφύγουν κατά το δυνατόν την πιθανότητα να αναβιώσουν την εγκατάλειψη. Μπαίνουν στον ρόλο του εγκαταλείποντος «θύτη» για να αναιρέσουν μέσα τους τον συναισθηματικά «κακό γονιό».

Επίσης, παιδιά συναισθηματικά στερημένα, ή που δεν τους έχουν μάθει να εμπιστεύονται τους άλλους ανθρώπους, ή που κουβαλούν μέσα τους μια κεντρική συναισθηματική απώλεια, είναι οι πρωταγωνιστές μίας «εργένικης» και συνάμα μοναχικής ενήλικης ζωής.

Βέβαια, η εγγύτητα με τον άλλον και η δυνατότητά του σχετίζεσθαι είναι κάτι που μαθαίνεται. Γονείς που οι ίδιοι δεν είναι κοντά στα παιδιά τους ή μεταξύ τους ως ζευγάρι, εν τέλει υπονομεύουν την δυνατότητα σε εκείνα να χτίσουν και να διατηρήσουν υγιείς σχέσεις στην ενήλικη ζωή τους, καθότι αποτελούν αρνητικά πρότυπα μίμησης.

Η Μυρσίνη Κωστοπούλου είναι δρ Κλινικής Ψυχολογίας-ψυχοθεραπεύτρια, email myrsi@hol.gr