Η κρίση τούς φέρνει πιο κοντά

^«Και τώρα θα σας ενημερώσει αναλυτικά ο Βαγγέλης». Τη φράση αυτή την έχουν ακούσει πολλές φορές το τελευταίο διάστημα τα κυβερνητικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ από το στόμα του Πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου, όπως έχουν δει και τη χαρακτηριστική κίνηση με το χέρι, να δείχνει τον άνθρωπο δίπλα του: τον Ευάγγελο Βενιζέλο, αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και υπουργό Οικονομικών.

Είναι μια συνηθισμένη διαδικασία, που δεν εκπλήσσει κανέναν πια: η κρίση που βιώνει η χώρα και οι προσπάθειες για την αποτροπή της χρεοκοπίας ανήκουν ολοκληρωτικά σχεδόν στην αρμοδιότητα του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, ο οποίος με υπομονή, επιμονή και εξαιρετικά (σε βαθμό… παρεξηγήσεως) αναλυτική διάθεση αναλαμβάνει την ενημέρωση των υπουργών και των στελεχών αναφορικά με το «πού πάμε».

ΧΩΡΙΣ ΩΡΑΡΙΟ. Του αναγνωρίζουν ότι είναι ακούραστος, σχεδόν χαλκέντερος: την περασμένη Τρίτη είχε συσκέψεις με παράγοντες του υπουργείου Οικονομικών ώς τις 3 το μεσημέρι, στις 4 πήγε να ενημερώσει τον ΚΤΕ Οικονομικών του ΠΑΣΟΚ στη Βουλή, στις 6 μίλησε στην Ολομέλεια για την κατάσταση που διέρχεται η χώρα και στις 8 μετέβη στο γραφείο του για τη δεύτερη και καθοριστική τηλεδιάσκεψη με την τρόικα, που ξεκίνησε στις 9 το βράδυ και ολοκληρώθηκε δύο ώρες μετά. Σήμερα βρίσκεται στην Ουάσιγκτον, το Σαββατοκύριακο θα έχει συνεχείς διαπραγματεύσεις με την τρόικα και παράγοντες του ΔΝΤ και τη Δευτέρα θα επιστρέψει στην Αθήνα, για νέο γύρο συνομιλιών με την τρόικα. Το προηγούμενο Σαββατοκύριακο βρισκόταν στο Βρότσλαβ της Πολωνίας, στη συνοδό του Eurogroup, όπου δεν προλάβαινε να αποκρούει επιθέσεις.

Στους τρεις μήνες και κάτι ημέρες που ο κ. Βενιζέλος είναι αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, το περιβάλλον του Πρωθυπουργού δεν έχει παρά να του απονέμει εύσημα για το πόσο ακούραστος και κινητικός είναι και για το πόσο αφοσιωμένος «στη δουλειά». Ο Πρωθυπουργός, που έχει μια εμμονή με τους αφοσιωμένους «στη δουλειά», δέχεται τώρα – αναφέρουν συνομιλητές που τον έχουν δει τελευταία – ότι «ο Βαγγέλης δουλεύει εντατικά για την κοινή υπόθεση». Κυκλοφορεί ότι «μιλάει με τα καλύτερα λόγια» για τον αντιπρόεδρο και το έργο που παράγει, όπως κυκλοφορεί επίσης ότι «το έχει μετανιώσει που δεν του ανέθεσε εξ αρχής το υπουργείο Οικονομικών».

Αν και δεν επιβεβαιώνονται από πουθενά αυτές οι αναφορές, δεν είναι λίγοι εκείνοι που θυμούνται ότι για να καταλήξει ο κ. Παπανδρέου, τον περασμένο Ιούνιο, στην απόφαση να αναθέσει στον σχεδόν σε παροπλισμό – στο αποκεντρωμένο υπουργείο Αμυνας – Ευ. Βενιζέλο το υπουργείο Οικονομικών, χρειάστηκε να το συζητήσει για πολύ και με πολλούς. Είχε ενδοιασμούς – απόρροια των όσων είχαν συμβεί στη μεταξύ τους αναμέτρηση για την προεδρία του κόμματος το 2007.

Υπήρχαν επίσης οι παλαιές φοβίες, που σκόπιμα τροφοδοτούσε ένας κύκλος ανθρώπων γύρω του, ότι «τον Βενιζέλο, είναι ο χαρακτήρας του τέτοιος, δεν μπορείς να τον εμπιστεύεσαι».

ΟΙ ΛΟΓΟΙ. Είναι δύσκολο να πει κανείς τι είναι εκείνο που έκανε τον κ. Παπανδρέου να αλλάξει γνώμη:

n Η διαπίστωση ότι παρά τα κυβερνητικά προβλήματα και τη φθορά που εισέπραττε προσωπικά πλέον ο κ. Παπανδρέου από τα μέτρα του μνημονίου, ο Ευ. Βενιζέλος απέφευγε συστηματικά να «βρεθεί απέναντι»;

n Η διάλυση του «ρεύματος» και η αποφυγή ανάμειξης σε οποιαδήποτε παρασκηνιακή διεργασία αναφορικά με τις πολιτικές της κυβέρνησης;

n Οι προτάσεις για την οικονομία, που εμφάνιζαν ένα διαφορετικό μείγμα πολιτικής για την αντιμετώπιση της κρίσης;

n Οι παρεμβάσεις κορυφαίων στελεχών που του ζητούσαν να αλλάξει τον Γ. Παπακωνσταντίνου ο οποίος είχε χάσει πλέον τη δυνατότητα να επικοινωνεί με την Κοινοβουλευτική Ομάδα και την κοινωνία και να αναθέσει το υπουργείο Οικονομικών σε έναν «καθαρόαιμο πολιτικό» όπως ο Ευ. Βενιζέλος;

Πιθανόν όλα αυτά μαζί. Η ουσία είναι ότι η ανάθεση στον κ. Βενιζέλο του υπουργείου Οικονομικών έδωσε πολλές ανάσες στην κυβέρνηση, και σε συνδυασμό με την κατάληξη της συμφωνίας της 21ης Ιουλίου της πρόσφερε και πολιτική ανάκαμψη: για πρώτη φορά μετά από αρκετούς μήνες το ΠΑΣΟΚ πέρασε μπροστά – τότε – στις δημοσκοπήσεις από τη Νέα Δημοκρατία. Αποτέλεσμα ήταν να διατυπωθούν απόψεις στο περιβάλλον του Πρωθυπουργού, έστω και με κάποιες δόσεις καχυποψίας, ότι «πιθανότατα να λειτουργήσει αποτελεσματικότερα για την προσπάθεια διάσωσης της χώρας η εκχώρηση στον Βενιζέλο μεγαλύτερης άνεσης για να κινείται εντός και εκτός της χώρας».