Πρώτα η κάμερα, μετά τα πινέλα

Ο Εντβαρντ Μουνκ είναι ο νορβηγός ζωγράφος τα έργα του οποίου αντανακλούν την ταραγμένη ατμόσφαιρα του τέλους του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα. Οποιος έχει δει κάποιον από τους πίνακές του δεν τον ξεχνά ποτέ. Είτε είναι το «Ουρλιαχτό» είτε η «Γυναίκα βαμπίρ», το ύφος του ζωγράφου που εσκεμμένα μπέρδευε φόντο, αντικείμενα και πρόσωπα σε ένα μείγμα αντιμαχόμενων χρωμάτων είναι αξέχαστο. Στη μεγάλη έκθεση των έργων του που παρουσιάζεται στο Παρίσι με τίτλο «Εντβαρντ Μουνκ, το μοντέρνο μάτι», ο επισκέπτης θα διαπιστώσει ότι ο ζωγράφος από τα χρόνια του Μεσοπολέμου χρησιμοποιούσε τη φωτογραφία στη διαδικασία της δημιουργίας του. Η φωτογραφική μηχανή τον βοηθούσε να εστιάσει και να παίξει με το θέμα του. Συνελάμβανε την πόζα του μοντέλου την οποία αποτύπωνε στο χαρτί με ένα προσχέδιο και στη συνέχεια το ζωγράφιζε. Οπως δείχνει η φωτογραφία (αριστερά) του 1907 «Η Ρόζα Μάισνερ στο ξενοδοχείο Ρον» και ο πίνακάς του της ίδιας χρονολογίας «Δακρυσμένη γυναίκα» (δεξιά). Πέρα από την πρωτοτυπία της τεχνικής, ο Μουνκ ήξερε ότι η ζωγραφική του 20ού αιώνα θα αντιμετώπιζε τη φωτογραφία και τον κινηματογράφο.