Φοίβη Αθηναίου

Ε ρε παγκόσμια ημέρα που τους χρειάζεται

Αγαπητή Φοίβη,

Διάβασα πως αύριο (σημείωση Φοίβης: σήμερα, δηλαδή) απεργούν όλα, μα όλα τα δημόσια μέσα μεταφοράς, κόντρα στα μέτρα και τις μετατάξεις και το άνοιγμα των επαγγελμάτων. Δηλαδή απεργούν και τα λεωφορεία και τα τρόλεϊ και το Μετρό και ο ηλεκτρικός, ενώ δήλωσαν πως θα συμμετέχουν και οι ιδιοκτήτες ταξί, που τελευταία όπου κινητοποίηση και χαρά είναι πρώτοι.

Το ωραίο όμως δεν το ξέρετε, αγαπητή Φοίβη. Πως αύριο (σημ.: σήμερα) είναι και η Παγκόσμια Ημέρα Χωρίς Αυτοκίνητο! Ημέρα κατά την οποία σε όλο τον κόσμο όχι απλώς δεν απεργούν τα δημόσια μέσα μεταφοράς και οτιδήποτε υποκαθιστά το αυτοκίνητο, αλλά δεν χρεώνουν και εισιτήρια στους επιβάτες.

Μόνο στην Ελλάδα προφανώς δεν θα γιορταστεί – αναγκαστικά – η Παγκόσμια Ημέρα Χωρίς Αυτοκίνητο, διότι φαντάζομαι ότι κόντρα σε κάθε λογική και παγκόσμια κινητοποίηση οι τόσο παράξενοι και πεισματάρηδες ειδικά στον απεργιακό τομέα και τα συντεχνιακά συμφέροντα συνδικαλιστές των δημόσιων μέσων μεταφοράς δεν θα αναβάλουν ή θα ακυρώσουν την απεργία τους.

Αυτά συμβαίνουν μόνο εδώ!

Απελπισμένη, Λήδα Αναγνώστου

Του έλληνα συνδικαλισταρά ο τράχηλος (πώς λέγαμε κάποτε για του μπογιατζή τον κόπανο) παγκόσμιο ζυγό δεν υποφέρει, αγαπητή Λήδα. Δεν φτάνει η κατάντια μας, δεν φτάνει η μιζέρια μας, έρχονται κι αυτές οι σατανικές συμπτώσεις – ή μήπως δεν είναι – και μας κάνουν ακόμη πιο εξωτική μπανανία. Εκτός αν οι συνδικαλιστάρες έχουν κρυφό σχέδιο, σατάνικ, να βοηθήσουν το δοκιμαζόμενο κράτος με τα ελλείμματα – φροντίζοντας να μη χάσει τόσα δωρεάν εισιτήρια στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας Χωρίς Αυτοκίνητο και να τα πάρει σε φόρους από τόοοοσες βενζίνες. Το καλύτερο όλων πάντως είναι η συμμετοχή των ιδιοκτητών ταξί. Διότι, νααααα θα μας βγαίνει από κανάλα εις κανάλα ο αρχιταξάρας, με εκείνη την υπέροχη απόχρωση στο μαλλί που δείχνει πολύυυυυ στο γυαλί, να απειλεί θεούς και δαίμονες και να εύχεται να πεθάνει ο τάδε ή ο δείνα υπουργός. Αν όλα αυτά δεν είναι εξωτικά και παραδείσια… πτηνά, τι είναι; Κανονικά;

Ζαλούμπα

της ψυχοπονιάς

Αγαπητή Φοίβη,

Είχατε δίκιο, όταν σημειώνατε, ότι με τα γραπτά μου θα προκαλέσω αγανάκτηση.

Μέσω υμών θα σχολιάσω την επιστολή του αναγνώστη σας κ. Β. Λεοντίδη (12-9-11) αφού αναφέρεται και σε μένα (δεν απαντώ, αφού η επιστολή απευθύνεται σε σας, άρα ήσασταν η… καταλληλότερη για να απαντήσετε – μανία με αυτήν τη λέξη «καταλληλότερος-η»!).

Κατ’ αρχήν με τιμά οποιοσδήποτε αναγνώστης σας, που διαβάζει και τα κείμενά μου και τρέφω απέραντο σεβασμό στον καθένα. Χαίρομαι επίσης που με «αντιγράφει» – ένας «Ηπειρώτης» κατά το «Καβαλιώτης», διότι θεωρώ σπουδαίο να δηλώνει κάποιος την καταγωγή του. Ισως είμαστε με τον αναγνώστη σας – λόγω της κατάληξης του επιθέτου του – και «τ’ εμέτερον», δηλ. ποντιακής καταγωγής, εγώ από πλευράς μητέρας.

Περισσότερο όμως με χαροποίησε το ότι ο κ. Λεοντίδης αναγνωρίζει ότι ούτε το επίθετό μου ούτε και ο τόπος καταγωγής μου (Τσαχπίνης – Καβαλιώτης) είναι ψευδώνυμα – παρατσούκλια, όπως πολλοί νομίζουν.

Πολλά ευχαριστώ σε σας και τον κ. Λεοντίδη.

Φιλικά, Χρίστος Τσαχπίνης –

Καβαλιώτης, Γερμανία

Ααααααχ, τι μου θυμίσατε, αγαπητέ Χρίστο, τώρα που ξαναφέρατε στη στράτα της στήλης τον «καταλληλότερο» (για την καταστροφή), το πουλάκι μου. Που κανείς δεν φροντίζει στην ιδιωτεία του, σε σαλέ του εξωτερικού και στις Ραφήνες, να τον θυμηθεί, να του ρίξει ένα βλέμμα, μια αφιέρωση, βρε αδελφέ, να έλθει να αναθαρρήσει μέσα στην – ύποπτη; – μούγκα του (ευτυχώς, βέβαια) ή κατ’ άλλους αιδήμονα σιωπή. Ααααααχ, τον ψυχοπόνεσε λοιπόν τον «καταλληλότερο» (για την καταστροφή) και λέει να του αφιερώσει τη «Ζαλούμπα» (πώς είχε κάποτε τη «Σαλώμη» που τώρα από τις Μυκόνους φροντίζει για την εθνική συναίνεση), ένα ψυχοπονιάρικο άσμα του Πέτρου Αναγνωστάκη: «Αλλάζουν οι στράτες κι οι δυο μας διαβάτες / θ’ αρχίσει ο καθένας ζωή τώρα άλλη, / αγάπες καινούργιες στον δρόμο θα βρούμε / αλλά δεν ξεχνιέται μια αγάπη μεγάλη. / Ζαλούμπα, γύφτισσα και μάγισσα / για σένα την καρδιά μου ράγισα / αν θα σε χάσω τώρα θα χαθώ / μπορεί γι’ αυτό να σκοτωθώωωωωωωωω».