Οταν έδεναν τα σκυλιά (της τέχνης) με τα λουκάνικα

Αχ! άλλες εποχές εκείνες… Τότε που δένανε τα σκυλιά – τα περισπούδαστα πεκινουά της τέχνης που έπαιρναν δημόσιες θέσεις για να χαλούν τον άχαλο… – με τα λουκάνικα, και τα εκ-πολιτισμού έριχναν χρήμα αφειδώς στα «δικά μας παιδιά».

Τότε που μόνον τα χαρτιά υγείας, φερ’ ειπείν, δραχμοβόρου εκ-πολιτιστικού οργανισμού της Θεσσαλονίκης, στοίχιζαν το αντίστοιχο των 20.000 ευρώ, ή που μέλη των διοικητικών συμβουλίων αντίστοιχων θαυμαστών εκ-πολιτιστικών οργανισμών πληρώνονταν και διπλές και τριπλές παρουσίες σε διοικητικά συμβούλια που δεν συγκαλούνταν.

Τότε που πολύφερνος συγγραφεύς τής (φευ! παρηκμαζούσης πλέον) ελληνικής εκ-πολιτιστικής επικρατείας, ως μέλος του ΔΣ εκ-πολιτιστικού οργανισμού εμ εισέπραττε, τη απουσία του, διπλές και τριπλές «παρουσίες» σε συνεδριάσεις τριών ΔΣ, παρακαλώ, εμ πήγαινε πανάκριβα αποζημιούμενα ταξίδια – πολλαπλά δε! – σε Πεκίνο και Τόκιο για να αναγνώσει τα σεπτά αριστουργήματά του. Παρέα με πολύφερνο Μπετόβεν, ε… συγγνώμη, ντόπιο συνθέτη, που επίσης πληρωνόταν παρουσίες και ταξίδευε, πρώτη θέση και σε πανάκριβες σουίτες, στην Απω Ανατολή για να μυήσει το εκεί κοινό στις θείες συνθέσεις του.

Αυτές τις χρυσές εποχές, που κολασμό δεν είδαν οι χρυσοί ταγοί τους, άαααχ! αυτές ήρθε να θυμίσει ανακοίνωση της Ενωσης Ελλήνων Αρχαιολόγων περί της εφεδρείας στον δημόσιο τομέα, την ώρα που όπως καταγγέλλουν – και ουδείς έρχεται να το διαψεύσει – μέλη των διοικητικών συμβουλίων δύο τουλάχιστον εκ-πολιτιστικών οργανισμών της αλήστου μνήμης εκείνης εποχής, αν και οι οργανισμοί έχουν κλείσει με τα χίλια ζόρια, εξακολουθούν να εισπράττουν! Οπως και σύμβουλοι υπουργών. Ξεδιάντροπα! Ανερυθρίαστα!

Φοίβη