Ο αφανισμός των μεγάλων θηλαστικών στερεί τη ζωή από τους ωκεανούς

Είναι λάθος να σκοτώνονται μεγάλα θαλάσσια θηλαστικά, όπως οι φάλαινες και οι φώκιες, με το σκεπτικό ότι έτσι θα υπάρχουν περισσότερα αποθέματα ψαριών για τους αλιείς. Ακριβώς το αντίθετο συμβαίνει, προειδοποιούν ειδικοί στην επιστημονική επιθεώρηση «New Scientist» επισημαίνοντας ότι ο αφανισμός των μεγάλων θηλαστικών στερεί τη ζωή από τους ωκεανούς. Σύμφωνα με το «New Scientist», τα μεγάλα ζώα της θάλασσας συμβάλλουν στη διατήρηση και στον εμπλουτισμό της παραγωγικότητας των ωκεανών. Η ταχύτητα της κίνησής τους προς κάθε διεύθυνση δημιουργεί περιδινήσεις στο νερό και ανακατανομή των θρεπτικών συστατικών.

Ειδικότερα οι φάλαινες, που τρέφονται με οργανική ύλη σε μεγάλα βάθη και εκκρίνουν τα περιττώματα τους στα ρηχότερα νερά, συμβάλλουν στον εμπλουτισμό των επιφανειακών στρωμάτων (που διαπερνούν οι ηλιακές ακτίνες) με θρεπτικά συστατικά. Το ίδιο κάνουν οι πιγκουίνοι και οι θαλάσσιες χελώνες.

Η αντίστροφη διαδικασία από ζώα που τρέφονται στην επιφάνεια της θάλασσας τη νύχτα και επιστρέφουν σε βαθύτερα νερά συμβάλλει επίσης στην ίδια διαδικασία.

Η αφθονία της ζωής στους ωκεανούς εξαρτάται εν πολλοίς από τις ποσότητες τροφής που είναι διαθέσιμες στους θαλάσσιους οργανισμούς. Το φυτοπλαγκτόν που φωτοσυνθέτει στα ανώτερα στρώματα της θάλασσας υπό την επίδραση της ηλιακής ακτινοβολίας (απορροφά διοξείδιο και απελευθερώνει οξυγόνο) καθιζάνει προς τον πυθμένα, στερώντας από έναν σημαντικό αριθμό ειδών τη δυνατότητα διατροφής.

Η ύπαρξη φαλαινών και άλλων μεγάλων ζώων βοηθά στην ανακύκλωση των θρεπτικών συστατικών και στη διασπορά τους από τα βαθύτερα νερά στα ανώτερα στρώματα.