Σανίδα σωτηρίας το πλωτό νησί

Οι κάτοικοι των νησιών Κιριμπάτι στον Ειρηνικό Ωκεανό παρακολουθούν εδώ και χρόνια τη θάλασσα να ανεβαίνει αμείλικτα. Πολλά χωριά έχουν ήδη εκκενωθεί και το αρχιπέλαγος με τις 33 ατόλες κινδυνεύει να γίνει η πρώτη χώρα που θα εξαφανιστεί εξαιτίας του φαινομένου του θερμοκηπίου. Πριν από δύο χρόνια, τα νερά απείλησαν ακόμη και το προεδρικό μέγαρο και ο αρχηγός του κράτους, ο Ανότε Τονγκ, υποχρεώθηκε να μεταφέρει πιο ψηλά την έδρα της προεδρίας. Και τους τελευταίους μήνες, τα υπόγεια ύδατα μολύνθηκαν από το θαλασσινό νερό, με αποτέλεσμα να καταστραφούν ολόκληρες σοδειές.

Ο Τονγκ είναι πλέον έτοιμος για όλα για να σώσει τους 105.000 πολίτες του κράτους – ακόμη και να πάνε όλοι μαζί να ζήσουν σ’ ένα τεχνητό νησί: «Είδα αρκετά σχέδια», είπε την περασμένη εβδομάδα στο Φόρουμ των Νησιών του Ειρηνικού που έγινε στο Οκλαντ της Νέας Ζηλανδίας, «μοιάζουν λίγο με επιστημονική φαντασία, όμως κάθε ιδέα πρέπει να ληφθεί υπόψη. Αν πρόκειται να βρεθείς στο νερό, εσύ και η οικογένειά σου, και σου προσφέρουν τη δυνατότητα να πηδήξεις σε μια γιγάντια πλωτή πλατφόρμα, τι θα κάνεις; Πιστεύω πως θα πηδήξεις».

Με δύο δισ. δολάρια είναι δυνατό να μεταφερθούν χιλιάδες άνθρωποι σ’ ένα πλωτό νησί, που θα μπορεί να παράγει αυτόνομα ηλεκτρική ενέργεια και πόσιμο νερό. Το κόστος δεν είναι απαγορευτικό, αν σκεφτεί κανείς ότι η εναλλακτική είναι να υψωθούν κυματοθραύστες με κόστος ένα δισ. δολάρια και θα είναι… «ασπιρίνη» μάλλον παρά αληθινή λύση.

Στο Οκλαντ, ο πρόεδρος Τονγκ κάλεσε για άλλη μια φορά τη διεθνή κοινότητα να εγγυηθεί κεφάλαια για τις χώρες που κινδυνεύουν – Τουβαλού, Σεϋχέλλες, νησιά Μάρσαλ και πολλές άλλες. «Παρά τις υποσχέσεις», λέει, «μέχρι τώρα δεν έχουμε πάρει τίποτε, κυρίως από τις πλούσιες χώρες. Ο κόσμος πρέπει να κάνει κάτι για να μειώσει τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα διότι εμείς δεν μπορούμε πλέον να προσαρμοστούμε στην άνοδο της θερμοκρασίας». Ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν που επισκέφθηκε πρόσφατα το Κιριμπάτι, δήλωσε πως η επίσκεψη ενίσχυσε την άποψή του πως «υπάρχει κάτι πολύ λάθος στο μοντέλο της οικονομικής μας ανάπτυξης».