Φοίβη Αθηναίου

«Βοηθάνε

τον αργόσχολο»

Αγαπητή Φοίβη,

Παρασκευή 9/9/2011 πήγα στα ταμεία του Βεάκειου Θεάτρου Πειραιά για αγορά δύο εισιτηρίων για τη σημερινή θεατρική παράσταση. Στο ταμείο ήταν 3 (ναι, τρεις) υπάλληλοι του δήμου, αραχτοί και λάιτ που λέει ο λαός, δηλαδή εμείς, και το μόνο που είπαν ήταν πού πρέπει να απευθυνθώ.

Γιατί τόσοι υπάλληλοι που πληρώνουμε όλοι οι Πειραιώτες και κατ’ επέκταση όλοι οι Ελληνες για τέτοια εξυπηρέτηση; Μήπως πρέπει η εργασιακή εφεδρεία να αρχίσει από τους ΟΤΑ; Εχουν καταντήσει κέντρα αραχτών με τις ευλογίες των δημάρχων, οι οποίοι με αυτόν τον τρόπο δημιουργούν στρατούς χρήσιμους στις εκλογές ή μάλλον για την επανεκλογή τους!

Νίκος Ταπεινός, Πειραιάς

Μην το βλέπετε έτσι, αγαπητέ Νίκο. Σαν τον κύριο Λοβέρδο και τον κύριο Πάγκαλο. Που βλέπουν εννέα, δέκα εκατομμύρια Ελληνες να «ταΐζουν» ένα εκατομμύριο εργαζομένους του Δημοσίου (έστω, όχι όλους ανεξαιρέτως) – αλήθεια, εκείνοι δεν μετείχαν σε κυβερνήσεις που τους προσλάβανε εκ του… πονηρού; Μπορεί απλώς και οι του εν λόγω δήμου υπάλληλοι να βοηθάνε με αυτόν τον τρόπο τους εφοριακούς που δουλεύουν πολύυυυυυυυ ή τους λοιπούς υπαλλήλους της Βουλής, των υπουργείων, των ΔΕΚΟ που κανείς δεν σκέφτηκε να τους χαρίζει μπουρνουζοπετσέτες απορροφητικές να σκουπίζουν τον ιδρώτα τους που τρέχει ποτάμι. Επίσης μπορεί οι εν λόγω τρεις να είναι και του ανεκδότου: «Τι δουλειά κάνεις;». «Βοηθάω τον πατέρα μου, που είναι συνταξιούχος»!

Με το στόμα γεμάτο

φιλιά, κατεβαίνω δυο δυο…

Αγαπητή κυρία Φοίβη, καλησπέρα,

Εσείς που ξέρετε τα πολλά και σχολιάζετε ακόμη περισσότερα, διαβάσατε την Κυριακή μια συνέντευξη της παρουσιάστριας κυρίας Ελλης Στάη; Αν όχι, χάσατε.

Το ωραιότερο ήταν η επισήμανσή της πως «όλοι κατεβήκαμε ένα σκαλοπάτι». Και η ίδια. Η οποία οδηγεί ξανά μόνη της. Ναι, μόνη της. Διότι προηγουμένως χρησιμοποιούσε τον οδηγό του άντρα της. Τέτοια θυσία έκανε.

Σκεφθείτε πως η κυρία είναι ή θα έπρεπε να είναι πολύ ενημερωμένη για όσα συμβαίνουν γύρω και ειδικά για τα δεδομένα της κρίσης, ανεξαρτήτως του τι λέει στον αέρα των δελτίων. Ως δημοσιογράφος είναι μέσα στα πράγματα. Κάτι που κάνει ιδιαίτερα ανησυχητική την εικόνα που δίνει η συνέντευξή της. Γιατί αν και αυτή η τόσο μέσα στα πράγματα έχει τέτοια εικόνα για την κρίση και τη θυσία σε τέτοιες δύσκολες εποχές, θα πρέπει να ανησυχούμε πολύ. Πάρα πολύ.

Με εγκαρτέρηση,

Χρύσα Αδαμοπούλου

Μην το βλέπετε σαν κάτι κοινό, αγαπητή Χρύσα. Δείτε το ως αξιοθαύμαστο. Πρώτον, το να οδηγεί ολομόναχη. Δίχως οδηγό. Δίχως παρατρεχάμενους. Λίγο το έχετε αυτό; Ο καθένας στα μέτρα του, ό,τι μπορεί κόβει μ’ αυτήν την κρίση. Αλλος το παντεσπάνι του. Αλλος παίρνει τζιπ μόνον 4.500 κυβικών αντί των 5.000. Καθένας ό,τι μπορεί. Καθένας κατεβαίνει ένα έστω μικρό σκαλοπατάκι, βρε αδελφέ, για να προσαρμοστεί…